Het tekort van de Stemwijzer

Met te zeggen dat de Stemwijzer mij deze keer met al mijn twijfels die ik heb, op weg naar een verhelderd inzicht heeft geholpen, zou de waarheid echt geweld worden aangedaan. Eerlijk gezegd ben ik met de invulling ervan geen klap opgeschoten en werd mij weer hetzelfde verhaal voorgetoverd dat ik nu zo langzamerhand na zoveel verkiezingen en evenveel raadplegingen van dit instrument voldoende ken. Het blijft hetzelfde liedje ermee waarbij iedere keer weer dertig stellingen worden geformuleerd waar je het al of niet mee eens kunt zijn of die je mag wegstrepen als je er geen mening over hebt. Een grijs gedraaide plaat is het geworden die mij niets nieuws meer te bieden heeft, dus geen toegevoegde waarde bezit. Althans voor mij niet, in de verste verte zelfs niet. Dat kan ik met recht zeggen als voor de zoveelste maal is gebleken dat ik een even sterke politieke voorkeur heb voor de PvdA, de SP, Groen Links en de Partij voor de Dieren. Wat, zoals ik al zei, een herhaling van zetten is ten opzichte van voorgaande jaren en verkiezingen, want telkens laat zien dat die vier partijen voor mij lood om oud ijzer zijn. Maar daar was die Stemwijzer, dacht ik, toch niet voor bedoeld. Die zou mij licht in mijn politieke duisternis moeten schenken.

Dat gebeurde voor de zoveelste maal niet. Waarmee het zijn waardeloosheid voor mij na al die keren nu afdoende heeft bewezen en ik ervan overtuigd ben geraakt dat ik er niets van te verwachten heb. Terwijl ik mij in alle ernst afvraag of de gebezigde methode wel zo deugdelijk is als ze er in zoveel achtereenvolgende sessies maar niet in slaagt om met behulp van de zogenaamd beproefde vraagstelling op basis van de door mij gegeven antwoorden een afgetekende politieke voorkeur voor mij zichtbaar te maken. Omdat dat tot dusverre niet is gelukt, heb ik dus alle reden om aan de gedegenheid van de gehanteerde methode c.q. aan de vraagstelling as such ernstig te twijfelen. Hoewel ik daar pas meer handen en voeten aan kan geven als anderen soortgelijke ervaringen hebben. Die zou ik dan natuurlijk graag horen. Maar los daarvan is de Stemwijzer bij mij voorgoed van de baan en daarmee ook het Kieskompas en wat er nog meer van die gading beschikbaar en in de markt is. Misschien is het toch slimmer om mijn verstand en mijn gevoel te volgen en te combineren, omdat dat de enige voorwaarde lijkt voor de goede keus die een Stemwijzer mij niet kan bieden, lijkt de enige konklusie die ik daarom kan trekken.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Het tekort van de Stemwijzer

  1. Ximaar zegt:

    Stemwijzers zijn er voor mensen die het echt niet weten. Helaas baseren ze zich op verkiezingsbeloftes. Zelf kijk ik naar wat een partij de laatste jaren heeft gedaan, want veel van die beloftes worden bij een coalitiebespreking zo overboord gezet. Zo het er nu naar uitziet is het voor mij deze keer een eenvoudige keuze. Zeker geen keuze waar ik 100% achter sta, maar de overige partijen die kans maken op mijn stem hebben het in de afgelopen periode flink verbruid. D66, PvdA en GL blijven te drammerig en te kritiekloos in de EU geloven. Met de personen als Samsom, Sap en Pechthold heb ik het ook wel een beetje gehad. Als het om de inzet bij coalitie-onderhandelingen gaat, dan heb ik van dat 3-tal ook geen sterke indruk.

  2. Mack zegt:

    Het wordt ook allemaal veel belangrijker gemaakt dan het is, die politiek. De Olympische spelen, die waren belangrijk.

  3. Rob Alberts zegt:

    Tja, ik gebruik de kieswijzers niet.
    Mijn keuze staat alvast, GroenLinks.
    Al hoop ik wel op een mooie coalitie en jouw rijtje zou een erg mooie zijn.
    Zonnige zomergroet

  4. Margo zegt:

    Geef mij eens een stemadvies!

  5. Margo zegt:

    Ik wil weten op wie ik kan stemmen Rob. Noem mij een fatsoenlijke, eerlijke partij die opkomt voor de mensen en dieren die dat zelf niet kunnen. En die niet allerlei belastingen verzinnen om ons geld afhandig te maken. En die een leider met capaciteiten heeft. Hij hoeft niet knap te zijn en veel te lachen.

    • Rob Alberts zegt:

      Paulus de Wilt heb ik zelf als een betrouwbaar en behulpzaam mens leren kennen.
      GroenLinks is mijn partij en blijft mijn partij.
      Mijn stem gaat dus deze verkiezingen naar Paulus de Wilt.
      Mijn teleurstellingen m.b.t. een aantal vervelende gebeurtenissen moet ik daarbij opzij schuiven.
      Paulus is woordvoerder van Kritisch Links binnen GroenLinks en een natuur-/dierenvriend.
      Dit is mijn keus en overweging.
      Zomerse groet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s