De geest van kastanjejam

Kom mij niet aan met het verhaal dat je op een bepaalde leeftijd alles wel hebt gehad en gezien en dat je nergens meer van opkijkt. Dat heet zoveel als de dood in de pot, terwijl het daar eigenlijk nooit de tijd voor is. Als je je ogen maar open houdt en de oren gespitst. Dan doen zich nog genoeg verrassingen voor die het leven kleur geven en soms nog wel eens voor een nieuwe wending daarin kunnen zorgen. Hoewel je daar op gevorderde leeftijd niet al te snel meer op moet rekenen. Maar waarom zouden die vlinders nog niet eens een keertje voorbij kunnen komen? En als dat dan niet geval is, dan blijft er nog genoeg over dat verwondering kan blijven wekken. Geen dag is dezelfde. Ze brengt telkens wel wat nieuws dat die impuls, die inspiratie geeft om naar de volgende dag uit te kijken met de vraag wat die wel weer zal brengen. Waarmee je weliswaar van de ene in de andere dag leeft, maar wel met altijd grote ogen de vaart in het leven weet te houden. Dat is mijn recept voor de aangename besteding van mijn levensavond waarvan ik gerust mag zeggen dat die na mijn vijfenzestigste aangebroken is en welke dus zijn eigen invulling verlangt en waarin blikken over de horizon nauwelijks een bijdrage hebben omdat je op het punt bent gekomen dat je de volgende dag maar binnen moet zien te slepen.

Vandaar dat je van elke dag die je gegund is wat moet maken en vooral met open vizier. En zo kijk ik dus in het rond, verwonder mij vaker en laat mij graag nog meer verrassen omdat ik nog steeds dus niet uitgekeken ben. Waardoor je op een goede dag, zoals er gisteren dus eentje was, zomaar van je stoel kunt rollen van verbazing over het plezier, het genot dat je beleeft aan een lekkernij die je nooit van tevoren geproefd hebt, terwijl ze zo voor de hand zou moeten liggen omdat de grondstoffen ervoor als het ware voor het oprapen liggen. Maar kijk om je heen in de schappen van de supermarkten waar ons land zo rijk aan is en noem mij de plek waar kastanjejam te verkrijgen is. Ik ben het nooit tegengekomen, noch bij Albert Heijn, de Jumbo, de Plus of de C1000, dit goddelijk goed dat ik uit Frankrijk kreeg thuis bezorgd en dat mijn dag zo opfleurde, maar mij tegelijk met de vraag opzadelde waarom de geest van deze zaligheid wel in de Fransen is gevaren, maar bij ons de gedachte daaraan nooit is opgekomen. Omdat we graag gewoon doen, omdat we dat al gek genoeg vinden? Nou, een beetje van de essentie die in die kastanjejam besloten ligt, konden wij hier ook best gebruiken om het leven, ons leven toch meer vaart en verrassing te geven.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Eten en drinken en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op De geest van kastanjejam

  1. Sjoerd zegt:

    Culinair kunnen we nog veel leren van alle andere mensen op deze wereld.

  2. ellen zegt:

    Beste Rob, we hebben een potje kastanjejam gekregen, maar hebben géén idee waar we het mee of op kunnen gebruiken….
    Heb jij tips?
    Groetje,
    ellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s