Straathond onder de kranten

In de loop der jaren heb ik geleerd mij neer te leggen bij de feiten, die nu eenmaal niet anders zijn. Het heeft wel bijgedragen tot mijn gemoedsrust, hoewel mijn verbazing er nog altijd niet minder om is geworden. Maar omdat alles is zoals het is en ook zo zal blijven, heb ik mij er na veel vijven en zessen toch maar mee verzoend dat het gros van de mensen niet zonder kan of wil en ook nog denkt langs die weg het beste te worden geïnformeerd. Waarbij schreeuwerigheid, de grote koppen en nog het meest de suggestiviteit en de ordening c.q. plaats van de berichten verder op de koop toe worden genomen omdat dat bij de meesten van die honderdduizenden lezers van de Telegraaf er geen klap toe doet. Men consumeert het nieuws, vaker klakkeloos, zonder verder acht te slaan op opinies tussen de regels of bedoelde invloeden. Waar juist deze krant, in tegenstelling tot veel andere dagbladen, in excelleert en een in vele tientallen jaren opgebouwde reputatie te verliezen heeft. Als voorloper van het populisme vertolkte ze al gedurende haar hele bestaan het gevoel dat onder haar lezers werd verondersteld en dat dezen dus ook graag wilden horen. Het gesundenes Volksempfinden heette dat een tijd lang met als logisch gevolg fatale en foutieve keuzes, maar steeds ten dienste van haar eigenaars die daardoor dachten daar het meeste financiële garen bij te kunnen spinnen.

En nadat die historische misser die krant een aantal jaren lelijk was opgebroken, is ze haar weg op dezelfde wijze blijven vervolgen met de verkondiging van vooral niet te moeilijke meningen, zonder teveel nuances, waardoor ze voortdurend op een lezersaanhang van vele honderdduizenden kon rekenen. Met als logisch gevolg een grote maatschappelijke en politieke invloed, die steeds verder werd uitgebouwd waarbij normen, fatsoen, beschaving, ethiek en objectiviteit niet meer golden. Niet voor niks werd de Telegraaf de straathond onder de kranten genoemd en bedreef ze riooljournalistiek van de hoogste orde. Wat onder andere zoveel betekende dat de publieke persoon die bij die krant niet in de smaak viel, moest hangen. Was het niet vroeg, dan zeker laat, na dagen -, soms wekenlange campagnes. Wat kritiekloos werd en nog altijd wordt geslikt door haar lezersbestand. Dat er niet om maalt en zich er ook niet voor schaamt om met zo’n krant gezien te worden omdat dat wel op je afstraalt. En dat vond en vind ik toch vreemd. Maar omdat er in al die jaren daarin niets is veranderd, is het mij allemaal best en wens ik mij niet meer te ergeren. Men zoekt het maar uit met die krant, die voor mij nog niet goed genoeg is om er rotte vis in te verpakken. Want rotzooi is het en zal het voor mij altijd blijven. En te smerig om aan te pakken.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Straathond onder de kranten

  1. Ximaar zegt:

    Ik lees immer kranten in de bieb en lees vooral het regionale nieuws, wat hier maar verstrekt wordt door 1 regionale krant. Landeijk nieuws lees ik op teletext of op een andere manier via het internet. In de bieb zou ik net zo makkelijk de Telegraaf of het AD kunnen pakken, die liggen er ook. Maar ik hou mijn handen en denkraam liever schoon. 🙂

    De Telegraaf heb ik nooit rechts genoemd, maar sensatiebelust. Ik denk dat dat nog steeds zal kloppen alleen zijn er heel wat media bij hen langszij gekomen. Sensatie scoort nu eenmaal beter dan saaie feiten. Het kan natuurlijk zijn dat dit doelbewust gebeurt om zo meer lezers en adverteerders te trekken. Via onze regionale krant heb ik de indruk dat er andere redenen kunnen zijn zoals een zeer beperkte opleiding der journalisten, waarbij enige basiskennis van wiskunde, natuurkunde of bijvoorbeeld logistiek ontbreken. En een journalist hoeft naturlijk niet alles te weten, als ie zich maar goed laat informeren. Maar ook daar ontbreekt het aan. De concurrentie zorgt er voor dat ze niet teveel tijd in een stukje mogen steken en ze zich dus maar gedeeltelijk/vluchtig laten informeren waarbij ze een groot deel vaak niet snappen. Hindert niets, want door die slechte stukken krijg je meer ingezonden brieven en ook dat stimuleert de krantenverkoop.

    Het is alleen erg vervelend als je slachtoffer bent van dergelijke onvolledige en zelfs onware verhalen. Nog erger is het als politici en/of bestuurders denken dat er media zijn die je niet hoeft te wantrouwen. Lekker dom, wat dat levert pas de echte problemen op, waar de krant dan later weer over kan berichten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s