Een hinderlijke reflex

Het begint een knap hinderlijke reflex te worden. Ik krijg er steeds meer last van. Wat logisch is nu het aantal verhalen over armoede en narigheid van mensen alsmaar toeneemt en ze ook steeds dichterbij komen. Want er gaat op het ogenblik geen dag meer voorbij of je krijgt weer een treurige geschiedenis te horen. En niet eens uit de krant of op de tv. Nee, ze worden bij je thuis gebracht waar je ze uit de monden van de getroffen mensen kunt optekenen, waarna die giechelende snuit als uit het niets voor je geestesoog opduikt. Gisteren was het twee keer raak met evenzovele beelden die bij mij ongevraagd en als vanzelf opkwamen. Allereerst de sores van een gezin met een zwaar gehandicapt kind dat al zoveel jaren de touwtjes aan elkaar probeert te knopen en dat tot nu toe met hangen en wurgen doet, maar eigenlijk van dag tot dag leeft omdat de vader maar iedere avond moet zien of hij de volgende ochtend weer op zijn vrachtwagen verwacht wordt, omdat hij nu al jaren na een periode van lange werkloosheid in dienst is bij een uitzendbureau. Waarmee onzekerheid en afhankelijkheid zekerheden zijn geworden voor een man van 48 jaar die daarom ook geen kant meer op kan en in feite alleen nog genadebrood eet op een arbeidsmarkt die zo nodig flexibeler moet worden. Daarover, over de machteloosheid van die mensen, wind ik mij mateloos op en wordt de rebel in mij wakker, als ik tegelijk dat beeld van die grijnzende kop zie dat maar terug begint te komen en mij echt gaat irriteren.

Een paar uur later gebeurde dat weer toen mij een net zo schrijnende geschiedenis werd verteld over een man van 47 die een paar jaar terug ook werkloos geworden was en ondanks de fraaiste sociale plannen, scholingsprojekten en outplacementtrajekten nog niet verder gekomen was dan het uitvoeren van wat klussen via een uitzendbureau en die nu dus op het punt staat om in de bijstand te komen met dien verstande dat hij mag beginnen met zijn eigen huis op te eten. Waar ik, als ik die ellende hoor, dus al hondsberoerd van word, maar toch het meest van al die gevleugelde woorden uit politiek Den Haag, waar alleen maar in termen van eigen verantwoordelijkheid en modernisering van de arbeidsmarkt gesproken wordt zonder dat men in de gaten heeft dat dat in de praktijk armoedeval, afhankelijkheid en moderne slavernij via uitzendbureaus betekent. Met als voornaamste slachtoffers de boven veertigers die van al dat gezwatel uit die zogenaamde liberale hoek geen centje wijzer worden en ik daarom alleen maar kwader. Welke woede zich telkens spontaan vertaalt in dat beeld van die stuitend lachende Rutte – want die kop zie ik dus steeds weer terug – dat op hetzelfde moment voor mij opdoemt en mijn boosheid alleen maar groter maakt. Vanwege die zelfgenoegzaamheid die je van dat hoofd af kan scheppen, maar nog meer omdat die reflex erg hinderlijk begint te worden en ik hem dus graag met een rot klap uit mijn leven zou willen meppen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Een hinderlijke reflex

  1. Mack zegt:

    Goed. We moeten dus een premier hebben die in elk geval ernstig kijkt en waarvan het lijkt of hij zich het lot van de Nederlander aantrekt.

    • robschimmert zegt:

      Ik hoef geen prins lichtgewicht waaraan alles lijkt, maar niet is, zoals dat bij Rutte steeds evidenter wordt. Inhoud en gewicht is meer waard, zeker nu, dan die glimmende buitenkant waar de kiezer zich dan blind op moet staren.

  2. RadaR zegt:

    Je hebt dan schijnbaar iets gemist ook nog, Rob. Want gisteren verscheen Prins Onbenul volop in beeld, breed lachend, op de Beurs aan de zijde van grootverdieners van DE. Handje links, schouderklopje rechts en maar “smilen”. En ik maar hopen, dat er dit keer geen knal op de gong maar een knoert op dat verfoeide hoofd zou plaatsvinden. 🙂

  3. Mack zegt:

    Rutte doet in elk geval wel alsof hij de volgende keer weer premier wordt. 🙂 Zou het niks voor De Jager zijn? Die heeft nog de meeste inhoud van allemaal.

  4. Margo zegt:

    Ik deel je woede. De tijd komt nog dat we na het opeten van het eigen huis, onszelf kunnen opeten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s