De lol van de transfertijd

Het voetbal van nu is niet meer wat het eens geweest is. Zat je als voetballiefhebber vroeger, en dan bedoel ik zo’n twintig of meer jaar terug, met een levensgrote kater als het voetbalseizoen zijn laatste speelronde had beleefd, had je dan typisch dat gevoel van the day after the night before omdat je ook nog eens aankeek tegen drie, vier voetballoze maanden, tegenwoordig is dat heel anders geworden. De maanden dat er niet gevoetbald wordt, zijn minstens zo vermakelijk als de rest van het jaar. Want het is precies de periode dat voetballers kunnen verkassen, dat de clubs met hun kaarten op tafel moeten komen om te laten zien wat ze van plan zijn en welke kant ze op willen met hun selectie. Wat natuurlijk het beste af te lezen valt uit alle transfergeruchten, uit alle nieuwtjes over het wel of niet doorgaan van een verhuizing van een voetballer. Fans en supporters leven tussen hoop en vrees, als ze hun club een versterking zien krijgen maar tegelijkertijd een van de bepalende spelers voor goed geld zien gaan. Dag in, dag uit draait die mallemolen van onderhandelingen, lekken en primeurs zo door. Een bod wordt van tafel geveegd, een spelersmakelaar tipt in het kader van het spel dat onderhandelen heet, een journalist. En zo vult de voetbalzomer zich met al deze flauwekul die uiteindelijk nergens over gaat, maar krantenkolommen en andere media mogen vullen bij gebrek aan interessanter nieuws.

Waardoor er gespreksstof genoeg is voor de voetballiefhebbers en de spanning zich voor een nieuw seizoen natuurlijk met het verloop van de tijd en de nadering van de eerste speeldag opbouwt en de echte supporters steeds meer in haar ban krijgt. Wordt dit jaar dan weer die echte klap op het water gemaakt met een nieuwe trainer en de tientallen miljoenen die nog eens in nieuwe talenten werden gestoken, alsof er geen jeugdopleiding nodig is en meer resultaten oplevert, zal zonder twijfel de stemming in Eindhoven zijn. En gaat al die energie die besteed is aan jonge spelers, zich terugbetalen in de prolongatie van de landstitel ondanks de aderlatingen die de selectie heeft ondergaan, moet de bange vraag zijn die rond de Amsterdamse Arena spookt. Om nog maar te zwijgen over alle sombere voorgevoelens in Rotterdam, waar men het met de traditioneel daar heersende scepsis wel allemaal moet zien. Die sfeer zie je dus in die voetballoze maanden ontstaan en groeien, paralel aan, maar ook als de resultante van die transfercarroussel die vier maanden draait en de gemoederen zodanig in beweging houdt dat ze voor mij niet hoeft te stoppen. Omdat ze zorgt voor leven in de brouwerij, vaker meer dan er tijdens het voetbalseizoen behoort te zijn en verwacht mag worden.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Sport en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De lol van de transfertijd

  1. Mack zegt:

    Ik ben nog niet bezig met het volgende seizoen. Zoals elk seizoen ben ik weer voor PSV. Vorig jaar begon goed, maar ja, die uit T-shirts he? Dat nekte ze. En volgend jaar kunnen we genieten van de één na beste voetballer die ons land heeft voortgebracht, al zeggen sommigen dat Piet Keizer nog voor Cruijff en Van Basten komt. Kan me er niks bij voorstellen. En Van Hanegem? Gullit? Wat is eigenlijk de top 5? Lenstra?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s