Het mysterie – Gilbert

Vorig jaar werd hier vaker de loftrompet op hem gestoken. Waar dan ook alle reden toe was. Want op zijn prestaties leek werkelijk geen maat te staan. Hij was de ongekroonde koning van de wielerklassiekers geworden en hij leek aan het begin te staan van de vestiging van een imperium dat alleen door zijn landgenoot Eddy Merckx in diens tijd werd overtroffen. Philippe Gilbert had de wielerwereld in 2011 aan zijn voeten gekregen met eclatante overwinningen en een zegereeks die nauwelijks overtroffen kon worden. Zijn heerschappij was onomstreden en riep, door de wijze waarop hij die tot stand bracht, ook geen vragen op. Wat juist in de wielersport met al haar dopingperikelen rond grote winnaars en kampioenen toch voor de hand lag. Maar Gilbert ontsprong steeds die dans. Er werden althans gedurende dat vorig seizoen met al zijn successen geen twijfels daarover geuit. In feite raakte men niet uitgepraat over zijn afgetekende klasse en bewezen veelzijdigheid. Uiteraard werd het stil na afloop van het wielerseizoen. Hoogstens werd er al reikhalzend uitgekeken naar de nieuwe reeks van wielerklassiekers die in het voorjaar van 2012 door Philippe Gilbert in het tenue van zijn nieuwe ploeg, het prestigieuze BMC, zou worden gereden. De verwachtingen waren hooggespannen, nu hij omgeven was door een klasserijk team. Waarmee alle voorwaarden leken geschapen voor een volgende serie van aansprekende triomfen.

Het voorjaar brak aan en de wielerwereld hield dus de adem in, maar tot ieders verbazing bleef het stil rond Philippe Gilbert. Klassieker na klassieker bleef hij verscholen in het peloton en wist hij niet eens de uitslagen in de dagbladen te halen. Hij reed anoniem mee, bepaalde nergens de koers, liet zijn gezicht bijna niet zien en maakte nooit deel uit van een ontsnapping. Kortom, hij reed geen platte prijs, tot ieders stomme verbazing. De heerser van 2011 was gedegradeerd en afgedaald tot de rangen van de knechten en waterdragers, die de omvang van het peloton mogen bepalen. Het mysterie – Philippe Gilbert was daar en riep meteen bange vermoedens op. Zou het dan toch, kon men horen fluisteren onder wielerliefhebbers. Hoewel de hoofdpersoon zelf zijn teleurstellend presteren herleidde tot een slepende tandpijn, was die verklaring toch te flinterdun om geloofwaardig gevonden te worden. Waardoor het wachten blijft op zijn wederopstanding, die misschien wel in de Tour de France gestalte krijgt. En komt het daar niet van, dan lijkt zijn lot toch bezegeld en zal hij worden opgenomen in de rangen van twijfelachtige winnaars zoals daar Armstrong, Landis, Contador, Basso en Riis waren, waarvan we desondanks toch echt genoten hebben. Omdat topsport en ethiek zich vaker lastig laten rijmen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Sport en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s