Op achterstand

Het tempo van de maatschappelijke processen en de snelheid waarmee daarin veranderingen optreden, is zo hoog dat het percentage uitvallers, de hoeveelheid mensen die het allemaal niet meer kunnen bijhouden, die moeten afhaken, steeds groter wordt. Met name ouderen zie je het overkomen dat zij op achterstand of aan de zijkant staan, omdat ze het niet meer kunnen volgen. Dat wringt en schuurt natuurlijk hevig in een samenleving waarin bij hoog en bij laag wordt volgehouden dat iedereen daarin voluit hoort te participeren. Het tegendeel gebeurt echter veel eerder, terwijl de trein van de verandering en vooruitgang maar voortdendert. Zie hoe de vervreemding toeslaat onder senioren die het niet hebben met de OV – chipkaart of ermee aan de slag gaan zonder iets van het hoe en waarom te begrijpen. En moet die oudere echt in zijn eentje, dus zonder geholpen te worden, zijn weg zoeken naar het zorgloket van een gemeente om vervolgens op eigen kracht het goede beroep te te doen op de Wet Maatschappelijke Ondersteuning?

Geen mens die toch gelooft dat dat gebeurt, terwijl het wel zo is dat iedere burger op de voorzieningen daaruit zelfstandig aanspraak moet kunnen maken. Een andere handige zet van de overheid is het initiatief om binnen nu en twee jaar nog alleen digitale belastingaangiftes te accepteren. Alsof er geen mensen bestaan die van werken met een pc dus geen kaas gegeten hebben. Eenzijdig en arrogant heet dat, die miskenning van een maatschappelijke werkelijkheid, waar de banken trouwens even goed in zijn. Want die zijn ook bezig om het betalingsverkeer volledig te digitaliseren, waarbij kostenreductie, efficiency en winstmaximalisatie alleen nog telt en er niet meer wordt gedacht aan mensen die in die ontwikkelingen die eenzijdig worden opgelegd, nu eens niet kunnen meegaan. Ouderen dus, die het op die manier wel ingepeperd krijgen dat ze langs de kant staan, niet meer relevant zijn en zelf maar naar oplossingen moeten zoeken. En dat is dus heel wat anders dan dat Zwitserleven – gevoel, dat langzamerhand een steeds grotere leugen blijkt te worden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Op achterstand

  1. Margo zegt:

    Ik erger me ook aan die arrogantie. Ik weet nog dat mijn moeder, als ze een of andere instantie moest bellen niet door het woud van opties kwam. Kies drie als .. Kies vijf als … Mijn moeder was op leeftijd nogal doof geworden en verstond het dan niet. Ze kwam er dus niet doorheen. Dan belde ik voor haar, maar het wemelt van dit soort dingen. De maatschappij is er alleen nog voor de snellen, die goed kunnen horen en zien, de rest bekijkt het maar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s