‘Zie je hoe de wind’

Het idee dat je een gedicht pas kunt waarderen als je het tot in al zijn finesses en details begrijpt, heb ik allang verlaten. Je vindt het mooi of niet mooi en daarmee is de kous voor mij af. Zo vergaat het mij ook met dit gedicht “Zie je hoe de wind” van Jan – Willem Anker (1978), waarvoor ik echt geen volledige tekstverklaring nodig heb, om het op de waarde te schatten die het voor mij vertegenwoordigt.

Zie je hoe de wind vogels van een tak opraapt
ze uitvouwt, veer voor veer oppakt en openklapt
uit de lucht plukt die ze vliegensvlug verkennen
als schichten in een bronsvertrekkend licht gevat.

Zie je hoe de zee schepen richting zon afvoert
naar de hemel tast, de wolken naar binnen slokt
terwijl plezierboten voorbij de kust deinen
zwemmers het dek opklimmen en zich uitstrekken.

Zie je dan niet hoe je mij door de dag heen praat
me uitlegt aan de uren die ik niet begrijp
aan de tijd die jij laat zinken in je woorden
de woorden waarmee je me vogelvrij beschut.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s