Zelfkritiek en Oranje

Uiteraard schaar ik mij ook graag in het koor van commentatoren dat de prestaties van het Nederlands voetbalelftal tijdens de grote toernooien meent te moeten begeleiden. Alleen hoed ik mij er voor om me te wagen aan allerlei tactische bespiegelingen. Ik snap heus wel wat doordekken en hoog pressen is, maar ik ben toch onvoldoende ingevoerd om mee te kunnen gaan in alle nieuwste snufjes. Want wat box-to-box-voetbal is, ontgaat mij volledig, terwijl dat toch door deze en gene met een vanzelfsprekendheid wordt uitgesproken alsof dat deel uitmaakt van het voetbal-abc voor beginners. Dus beperk ik mij maar tot wat waarnemingen en vraagtekens die bij de leek in mij toch weer in grote aantallen worden opgeroepen door het Nederlands elftal en haar staf, zowel binnen als buiten de witte lijnen. Met wel als het meest vreemde verschijnsel het gedrag van de Nederlandse spelers en hun coach na hun onverwachte nederlaag tegen Denemarken.

Normaal gesproken verwacht je dan diepe teleurstelling en grote boosheid omdat een doel dat zo gemakkelijk te halen leek, niet werd gerealiseerd. Zo niet bij onze jongens, bij wie dus niets van die primaire emoties te bekennen was. Integendeel, zou je bijna kunnen zeggen. De tevredenheid over het eigen spel overheerste. In zijn algemeenheid was de teneur in hun reacties dat ze een goede pot op de grasmat hadden gelegd, wat met name bleek uit de grote hoeveelheden kansen die er waren gecreëerd. Waarbij het nog weinig scheelde of er was nog aan toegevoegd dat het een kniesoor was die erover maalde dat er geen daarvan was verzilverd. Zo zelfgenoegzaam bleef het toontje klinken van die voetballers met hun wijsheid achteraf over de door hen gespeelde en verloren wedstrijd. Niet dat er een speler was die daar echt de pest over in had en dat toonde of bij zichzelf te rade ging. Ik heb het in elk geval niet gezien en niet gehoord en dat eigenlijk nog het meeste bevestigd gezien in die telefonade van Robin van Persie direkt na de wedstrijd, die op dat moment kennelijk andere prioriteiten had dan zijn eigen falen daarvoor en het verlies tegen de Denen.

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Sport en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Zelfkritiek en Oranje

  1. Mack zegt:

    Nou, ik vond Affelay en van Bommel, alsmede Van Marwijk toch niet echt vrolijk. En we zullen minder zijn dan twee jaar terug, en ik weet wel, kansen moeten er voor een groot deel in, maar als je helemaal geen kans creeert, dan ben je kansloos. Dat was ook weer niet zo. Misschien hebben we na Rusland wel het beste spel laten zien, hoewel ik de wedstrijden van gisteren niet gezien heb.

  2. Laurent zegt:

    Er werden erg veel kansen gemist, maar die van Robben was ook wel pech, op de paal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s