Bezigheden

Kort geleden werd mij hier min of meer te verstaan gegeven dat mijn logjes leken af te glijden naar een soort van brommerigheid. Nou hoef ik me daar in principe niet tegen te verdedigen noch hoef ik een en ander te verklaren. Allerminst, zou ik zelfs zeggen. Maar het is niettemin een teken aan de wand dat je tot nadenken stemt. Waarom klinkt mijn gemoed ondanks alles toch door in mijn teksten, vraag je je dan af, terwijl je het antwoord natuurlijk donders goed weet, maar daar niet te zeer mee te koop wilt lopen. Het heeft namelijk alles te maken met de bezigheden die ons leven vullen. En dat zijn dan niet die bezigheden die je als 65 – plusser zo graag zou willen hebben. Niet die fietstochtjes, niet die uitstapjes per trein of die wandelingen in de Eifel of Ardennen, om maar eens een paar mooie voorbeelden te noemen waarmee leeftijdgenoten van ons hun dagen vullen. Helemaal niks mis mee. Alleen momenteel niet voor ons weggelegd zonder dat ons dat met afgunst vervult. Want de dingen lopen zoals ze lopen en dat betekent niet meer en niet minder dan dat je je daar met de inrichting van je leven naar hebt te voegen. Wat wij zoveel mogelijk doen, maar dat ons zo nu en dan danig vermoeit en naar de keel grijpt.

Omdat het er de laatste maanden veel van weg heeft dat wij een vast abonnement op alle vormen van de gezondheidszorg hebben met als gevolg dat drie, vier dagen in de week gevuld zijn met bezoeken daaraan. Niet voor een enkel moment, maar voor een paar uur per dag als uit het oogpunt van efficiency het een met het ander wordt gecombineerd. Waardoor je in zo’n vier, vijf uur een tandarts, een zorgplanner, een internist – oncoloog, een anaesthesist en nog een verpleegkundige te spreken kunt krijgen. En dat is nog maar een van die settings waarmee wij te maken hebben gehad en die dus best gaan vermoeien als je ze in een reeks van drie, vier dagen aaneen op je bord krijgt gelegd. Maar het is zoals het is en we hebben bepaald geen reden tot klagen omdat we doorlopend goed geholpen worden, althans dat gevoel zeker hebben. Dat dit gevolgen heeft voor je gemoedstoestand, laat zich natuurlijk raden, waardoor de keuze van onderwerpen en de toonzetting daarvan wat meer voor de hand gaat liggen. Daarvoor dus graag een beetje begrip en voor de rest houden we, onder andere ook door dit weblog, het hoofd met gemak en zekerheid boven water.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Bezigheden

  1. Laurent zegt:

    Ik lees je graag hoor, ook je mopperstukjes, want die horen gewoon bij jou.

  2. Sjoerd zegt:

    Ik vind het antwoord van Laurent wel wat gevat. Ik herinnerde je alleen aan een logje een tijd geleden waarin je gewag maakte om je log met een meer positieve insteek te willen benaderen. De fysieke problemen die o.a. daarna zijn ontstaan zijn eenieder hier wel bekend, dat gun je geen mens en daar zou ik ook geen grappen over willen maken. Het was ook niet negatief bedoeld, maar om aan te geven dat je sommige zaken van twee kanten kunt bekijken en de ander er wel eens geen notie van kan hebben dat iemand zich daaraan kan storen (zoals die fietsers, die zich waarschijnlijk van geen kwaad bewust zijn).

  3. Mack zegt:

    Niets is frustrerender dan dat je je frustraties uit en je wordt door een positivo uitgemaakt voor zeikerd/ouwe zak, terwijl je gewoon gelijk hebt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s