Ouderdomsverschijnselen

Over het algemeen hoor je er weinig van, hoogstens in de kleine kring in je direkte omgeving. Als je niet beter wist, dan zou je nog gaan denken dat aan het Zwitserlevengevoel maar geen eind wil komen en dat pensionado’s alleen maar zonder zorgen leven, als ze in hun oneindig ogende gelukzaligheid volledig gefocused lijken op hun elektrische fiets, de volgende cruise, hun handicap met het golfen of de overwintering in de Algarve. Maar dit is nu de echte schone schijn die zo graag gewekt wordt door de reclamewereld, waar de werkelijkheid, waarin ik momenteel middenin verzeild ben geraakt, er totaal anders uitziet. Maar daar wordt en plein public nauwelijks over gesproken. Omdat het niet sexy is om je kwetsbaar op te stellen, omdat je daarom je beperkingen en zwaktes niet laat zien. Je werkelijkheid mooier voorspiegelen dan ze is, blijkt nog altijd usance, terwijl ze bepaald wel anders is en beheerst wordt door kwaaltjes, krampjes, pijntjes en nog het meest van al door de sleet die op het lijf komt te zitten als gevolg van het vorderen der jaren en waaraan geen ontkomen is. Vertel mij nog wat nadat ik bijna vijfenzestig jaar in fysiek opzicht probleemloos door het leven ben gegaan. Afgezien van de jaarlijkse griep heb ik nooit wat te klagen gehad.

En dat doe ik nu ook nog niet omdat het allemaal niet bijdraagt om wat onvermijdelijk is, te verhelpen of te voorkomen. Want ieder gaat voor de bijl en eraan. Daar helpt geen moedertje lief meer aan. En dat betekent bijvoorbeeld vroeg of laat een groeiende behoefte om ergens later op de dag de ogen even dicht te doen om een uiltje van een half uur te knappen. Met als gevolg dat de nachtrust daardoor wat onder druk komt te staan en niet meer die vertrouwde vastheid zal kennen. Hoewel dat ook veroorzaakt kan worden door het feit dat ze meer onderbroken wordt door de groeiende aandrang om naar de WC te moeten. Dat wordt nu eenmaal ook problematischer en daar ontkomt echt niemand aan. Zoals iedereen er evenzo aan zal moeten geloven dat de ledematen, eigenlijk het hele lijf ’s ochtends bij het wakker worden niet meer die souplesse van vroeger heeft, maar in een stijfheid blijkt te zijn gevangen. Dat zijn van die hinders die je gaat ondervinden als je wat ouder wordt, op de zeventig aan gaat, waar aan niet te ontkomen valt en die dus voor lief moeten worden genomen omdat het erbij hoort, maar waar nog altijd een taboe op lijkt te rusten. En daar begrijp ik dus helemaal niets van. Want moet je je voor zoiets vanzelfsprekends als slijtage toch is, nou ook nog gaan schamen?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Ouderdomsverschijnselen

  1. Sjoerd zegt:

    Goh, ik wordt vroeg oud volgens mij…

  2. Mack zegt:

    Integendeel. Je hebt een hele leeftijd bereikt en dat is op zich al een prestatie. Jonge mensen kunnen zo arrogant doen over ouderen, maar tenzij ze zeker weten dat ze er mee op houden voor ze oud zijn, is dat vrij onverstandig. Schamen slaat helemaal nergens op. Als we daaraan gaan beginnen kunnen anderen zich wel weer gaan schamen als ze de 100 meter niet binnen 11 seconden lopen.

  3. Ximaar zegt:

    Het gekraak van mijn vader begon bij hem op een leeftijd die ik nu een paar jaar ben gepasseerd. En hij heeft zwaar gekraakt. Veel mislukte operaties waardoor hij niet zitten, staan of lopen kon. 10 jaar later nam dat af doordat een medicus eindelijk de juiste oorzaak in het vizier kreeg. Maar toen was zijn conditie al volledig naar de knoppen. Met mijn oudste broer en zus zou ik ook niet graag willen ruilen waar het de gezondheid betreft. Ik weet dus dat er meer ellende is en dat mensen daar niet altijd alles aan kunnen doen om het te voorkomen of om er zelfs ook maar mee te kunnen leven. Die mensen willen niet als zeurpieten overkomen en zeggen dan tegen wildvreemden dat het wel meevalt. Terwijl mensen in de directe omgeving beter weten. Zelf heb ik nog altijd redelijk veel geluk op dat gebied en ik sta er versteld van dat ik na een maand weinig fietsen moeiteloos een fietsvakantie er uit schud.

    Het enige waar ik last van heb is een soort berkenpollen-allergie die op m’n longen slaat. Daar kan ik zo een maand zoet mee zijn. Ik weet hoe ik er mee om moet gaan en dacht dat ik dat dit jaar prima deed, maar eigenlijk lieten gewoon de berkenpollen het afweten. Er kwam veel minder van dat spul in de lucht en wat er in de luicht kwam regende er zo weer uit.

    Ik kan wel iedereen aanraden om hun pensioen te verplaatsen naar een leeftijd dat je er nog iets aan hebt. Vooral mannen genieten vaak maar erg kort in volle gezondheid van hun pensioen. Best zonde.

  4. Laurent zegt:

    ‘En dat betekent bijvoorbeeld vroeg of laat een groeiende behoefte om ergens later op de dag de ogen even dicht te doen om een uiltje van een half uur te knappen.’

    Eh, dat doe ik nu al. Mijn vader ook, herinner ik me nu.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s