Groen Links en Rechts

Met Groen Links wordt het langzamerhand een treurig verhaal. Het krijgt veel weg van de geschiedenis van een partij die zichzelf ondanks al haar goede bedoelingen, vakkundig om zeep is aan het helpen. Met als belangrijkste oorzaak een zich alsmaar herhalend gezichtsverlies waardoor geen kiezer meer weet waar die partij voor staat. En op de keper beschouwd is het natuurlijk ook nooit wat geweest met die partij, die vanaf haar begin ermee heeft geworsteld om zich een identiteit aan te meten. Wat ook geen wonder is als je het produkt bent van het samengaan van de Politieke Partij Radikalen, de Evangelische Volks Partij, de Communistische Partij Nederland en de Pacifistisch Socialistische Partij. Een bont gezelschap dus dat elkaar in nog geen vijf jaar tijd vond en zo sinds midden tachtiger jaren gezamenlijk het hoofd boven water heeft weten te houden. Maar daar is het wel bij gebleven. Want van een echte heldere en eenduidige koers is er nooit sprake geweest. Eerder van een verzameling van richtingen, die met elkaar werden verzoend, doordat Groen Links er wel altijd in slaagde om een partijleider te vinden die met zijn of haar charisma de boel aardig bij elkaar wist te houden, maar zo wel nadrukkelijk een stempel drukte op een te volgen lijn. Waardoor in de loop der jaren toch een warrig beeld begon te ontstaan van waar die partij eigenlijk voor stond.

Wat niet kon verbazen met twee zulke verschillende kopstukken als Paul Rosenmöller en Femke Halsema ieder voor zich toch waren met hun verschillende stijlen en maatschappijvisies. Maar wel met het onvermijdelijk gevolg van het ontstaan van een machts – en ideologisch vacuüm toen beiden zich uit de hectiek van de politiek hadden teruggetrokken. Waaruit de brokken van nu moesten resulteren omdat er niemand in die partij is opgestaan die een heldere koers voor Groen Links kon uitzetten. Jolande Sap heeft in ieder geval getoond niet bij machte te zijn om haar dominante positie om te zetten in een heldere politieke lijn. Want het dwaalt nu van links naar rechts en vertoeft vaak in het midden met als enige constante dat het allemaal wel erg groen blijft en blijkt als het mag aanschuiven bij de macht en het dan ook niet meer weet als het alle beginselen en principes van zo’n twintig jaar terug in de uitverkoop doet om ook een punt binnen te halen. Waardoor er niets anders meer over blijft dan een naam die ook niet meer een lading dekt. Of is er ondanks alles nog iemand die in alle ernst van Groen Links durft te spreken, terwijl die partij zich met alle gedoe en grillen heeft gedegradeerd tot een aanfluiting van progressiviteit die zij altijd zei te belichamen en te vertegenwoordigen?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s