De komst van Hollande

Het is vandaag een heuglijke dag door het aantreden van François Hollande als de nieuwe Franse president. Want met zijn opvolging van Nicolas Sarkozy, de bijna – lakei van Angela Merkel en dus daarmee twee handen op een buik als het om begrotingsdiscipline en bezuinigen ging, lijkt die voor de Europese bevolking zo desastreuze twee – eenheid doorbroken te worden. Want Hollande liet niet dezelfde geharnaste geluiden richting Europa horen als gewoonlijk vanuit Berlijn naar Brussel werden uitgezonden. Hij biedt weer tekens van hoop als hij er voor pleit om in te zetten op investeringen, zij het beheerst, om daarmee voorwaarden voor groei te scheppen en zo lijnen naar de toekomst uit te zetten. Om miljoenen jonge werklozen een hernieuwd perspectief te bieden en meer dan een schijn van kansen te geven. En dat het geen loze kreet is die in het luchtledig is blijven hangen, blijkt wel uit het gehoor en de steun die die gedachten onder de Europese kiezers krijgen. Men is het bezuinigen en nog eens bezuinigen zonder enig ander doel dan de gehoorzaamheid aan de Europese begrotingsdiscipline meer dan zat. Men wil wel eens een zicht op een betere tijd geboden krijgen zondere dat er naar de sterren gereikt behoeft te worden.

Dat is de meer dan duidelijke boodschap die Angela Merkel ook uit haar eigen land kreeg, uit het grootste en belangrijkste Bundesland, Nordrhein – Westfalen, waar haar CDU, dus zij indirekt, ongenadig op haar vingers werd getikt door de kiezer, die haar een stemmenverlies van 8% bezorgde, terwijl haar tegenvoeter, de SPD, zusterpartij van de Franse president Hollande, een ruime overwinning boekte. Waarmee de bakens in het Europees debat lijken te worden verzet en er naast begrotingsdicipline ruimte ontstaat om de Europese economie en die van de respektievelijke landen een stevige impuls te geven. Wat ik het goede nieuws van vandaag vind, dat dus zijn vertaling en belichaming krijgt met het aantreden van de Franse president Hollande. Rest nog een beetje ongeduld bij mij omdat ik eigenlijk niet kan wachten tot 12 september, als ook in ons land die beweging naar links gemaakt zou moeten worden om die Europese begrotingsdogmatiek, die tunnelvisie op het evenwicht in de overheidsfinanciën, de nekslag toe te dienen. Geen betere manier om dan onze rot naam in Brussel te zuiveren en ons te rehabiliteren. Een kans voor open doel om Diederik Samsom met die boodschap op pad naar de Europese Commissie te sturen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op De komst van Hollande

  1. RadaR zegt:

    Helder verhaal, wat slechts 1 vraag bij me oproept: hoe stel je je die ruk naar links in Nederland voor? Want hebben we wel hetzelfde landje voor ogen?

    • robschimmert zegt:

      Gaat gebeuren, omdat die Kunduz – partners met hun mooie verhalen van alleen maar 3% en bezuinigen de komende maanden knalhard door de mand vallen.

    • RadaR zegt:

      Met dat démasqué ben ik het volmondig eens. Het “lenteakkoord” zal in de komende maanden sterk herfstachtige trekjes blijken te hebben. Maar mijn probleem zit meer bij die ruk naar links, als je dat vanuit het electorale perspectief bekijkt. Realiteitszin geeft in, dat een echt links blok hooguit 60 zetels zal kunnen halen. Dus ligt een gemengde coalitie straks voor de hand. En ik weet niet hoe jij daar tegenaan kijkt, maar een coalitie van links met de VVD [wat ik allang niet meer als “paars” kan duiden gezien de duidelijk rechtse tendensen binnen de VVD] word ik niet blij van. Rest het CDA, wat wellicht nog net genoeg zetels zal binnenhalen om een cijfermatig werkende coalitie te vormen. Geeft die gedachte me een warm gevoel? Niet echt!
      De winst van links, los van het electorale aspect, zal vooral moeten voortkomen uit het ontstaan van de keiharde onmogelijkheid voor VVD en CDA om met aanvulling van bijv. D66 en CU en mogelijk Groen Rechts een meerderheid te halen en dus een coalitie te smeden.
      Want ik ben in die zin realistisch, dat mocht de SP de grootste partij worden en in die hoedanigheid als eerste een coalitiepoging mogen ondernemen, er weinig kans op zal zijn, dat partijen zullen aanschuiven om die poging te doen slagen. Een kabinet Roemer 1 zie ik er dus niet van komen, ongeacht welke uitslag. Desondanks hoop ik wel dat mijn inschatting uiteindelijk fout zal blijken te zijn geweest. 🙂
      Wat overblijft is de optie, waarin er een coalitie komt met links [lees: PvdA] als bepalende factor. Het CDA heeft aangegeven daar niet per definitie tegen te zijn, van de VVD verwacht ik een geheel andere opstelling. Daarvoor is die partij te duidelijk geweest in haar [verwerpelijke] standpunten over de kant die het met Nederland op zal moeten.
      Het heeft wel iets weg van een “patstelling” vind je niet? Maar misschien bezie ik het iets te eng; mocht dat zo zijn dan hoor ik dat graag van je.

      • robschimmert zegt:

        O, maar verbaas je niet over de VVD nu ze echt aan de macht heeft mogen ruiken, d.w.z. het primaat in een coalitie heeft gehad. Dat ruikt vast naar meer en daarvoor zal ze graag wat van haar steil – rechtse standpunten in willen leveren als ze weer de premier, dus het gezicht van een kabinet mag leveren. De VVD heeft, denk ik, de kunst van het draaien goed afgekeken van haar beste vriendje, het CDA. Wees dus niet verbaasd als deze partijen nu weer over links gaan en zullen proberen de PvdA in te pakken.

        • RadaR zegt:

          En het dus aan links om daar in te stinken of niet. 🙂 Men zal toch ooit wel het stadium bereiken waarin men beseft. dat niet alleen de eigen standpunten maar ook die van de VVD de dikte hebben van flinterdun papier. Of zou men zwichten voor de mogelijkheid om aan de macht te kunnen komen???? Dan blijft het dezelfde hopeloze zaak als altijd.
          De kiezer heeft een zware taak op zijn schouders. En juist die wetenschap geeft me zo’n unheimisch gevoel.

  2. Mack zegt:

    Dus jij denkt dat we die 3% voor Europa doen? Luister nog eens een keer naar de Jager.

    • robschimmert zegt:

      Natuurlijk, joh. En als het niet zo is, dan zingt de Jager het neo – liberale liedje mooi mee met daarin dat eeuwige refrein van die begrotingsdiscipline, waarachter de ware filosofie steekt van terugdringing van overheidsbemoeienis, de vrije markt, enz. en de afkeer van de verzorgingsstaat, die te duur zou zijn. Dus is het prima dat daar nu eens een ander geluid tegenover komt te staan, namelijk dat van Hollande, die ook voor terughoudendheid bij de overheden pleit, maar dat in balans wil laten zijn met investeringen om voorwaarden te scheppen voor economische groei.

  3. Mack zegt:

    Op die manier creeer je wel altijd je eigen gelijk door te beredeneren dat de dingen die degenen zeggen waarmee je het niet eens bent, niet waar zijn, en dat de dingen die degenen roepen met wie je het wel mee eens bent, wel waar zijn. Want de Jager zegt toch juist dat we het niet voor Europa doen, maar voor onszelf (in de eerste plaats). Ik denk trouwens ook dat de verzorgingsstaat zoals die was, te duur was. Bewust zeg ik niet, is geworden. Ik denk dat we nu de rekening betalen van wat toen onverantwoord was. Dus daar zullen we heel goed naar moeten kijken, wat daarvan wel in stand kan blijven en wat niet. Hollande wil compromissen sluiten met Merkel, en het lijkt mij prima dat er een socialist aan de macht komt, voor het evenwicht.

    • robschimmert zegt:

      Ik creeer niet mijn eigen gelijk. Ik kies positie in het debat tussen enerzijds het neo – liberale dogma mbt de begrotingsdiscipline en het in kapitalen schrijven van die 3% en anderzijds het socialistisch pleidooi tot meer ruimhartigheid om zo de economie niet kapot te bezuinigen, maar juist impulsen te geven. En wat de verzorgingsstaat betreft het volgende. Die heeft destijds vorm gekregen naar de mogelijkheden en normen die toen golden en als verantwoord werden beschouwd. Het neigt naar wijsheid achteraf om met de kennis en de standaarden en referenties van nu daarover te oordelen dat het allemaal te duur was.

  4. Mack zegt:

    Ja, dat is ook wijsheid achteraf. Ik voorzag het ook niet. Maar als ik zie wat vorige generaties allemaal kregen wat nu ineens niet meer kan, dan kan het niet anders of het was te duur. Het is echt niet zo dat mensen ineens onverwacht allemaal ouder werden en meer zorg nodig hadden.

    En wat die drie procent betreft. Het is een percentage waarover afspraken zijn gemaakt. Verder hebben we geen idee wat het doet. Als de afspraak 2% was geweest had jij misschien nu drie goed gevonden, en als hij vier was, had ik vier goed gevonden. Tenminste, dat denk ik. Want ik heb geen idee wat drie % doet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s