De erfenis van Fortuyn

Als mij vandaag zou worden gevraagd wat ik op de kop af tien jaar geleden deed, dan weet ik dat ik die dag gewoon gewerkt had en dat ik bij mijn thuiskomen hoorde dat Pim Fortuyn net was doodgeschoten. Zoals ik mij ook nog wel degelijk herinner dat ik dat nieuws verder voor kennisgeving aannam, omdat het mij in tegenstelling tot grote groepen mensen nauwelijks beroerde. Uiteraard vond ik het een vreselijk incident, maar riep het niet die emoties op die ik kort daarna van het tv – scherm zag afspatten. Want ik had niets met de man. Ik vond het een aandachtstrekker en poseur, die tientallen jaren zijn best had gedaan om in de picture te komen. Eerst, en dan spreek ik over de tachtiger en het begin van de negentiger jaren, als die kale professor die overal, van Groningen tot Maastricht, dwars tegen de draad inging en bereid was om zijn meningen voor goud geld te verkopen, in het sprekerscircuit of als manager van allerhande projecten die in opdracht van overheden moesten worden uitgevoerd. Gevolg was dat het hem toen al niet aan publiciteit ontbrak, juist dus door zijn voortdurend tegendraadse meningen. Waardoor hij ook nooit een politiek thuis vond, hoezeer hij daar ook zijn best voor deed. In no time werd hij namelijk uitgekotst, of het nu door de CPN, de PvdA of de VVD was.

Waar Pim kwam, werd het namelijk bonje omdat hij gestuurd werd door zijn forse ego dat zich lastig of eigenlijk niet wilde voegen naar partijdiscipline en – programma’s. Waardoor hij in feite een spoor van verwarring en onmin achter zich liet op de plaatsen waar hij was geweest omdat hij met zijn eigenzinnigheid in feite niets en niemand wist te overtuigen, maar er alleen maar in slaagde om kabaal te maken. En dat theater is hij tot zijn eind blijven maken, met zichzelf uiteraard altijd in de hoofdrol en steeds meer als die Don Quichote die tegen de windmolens vocht van de bestuurlijke en politieke elite, die zich verschanst had in het Paarse kabinet en in de partijen die zo dat onaantastbaar establishment vormden. Dat beeld, eerder een hersenschim, riep hij met zijn pathos zo dwingend op dat hij, de underdog en eenling, velen wist te overtuigen met zijn bizarre gedachtengoed, waar verder geen koek van was te bakken. Wat daarna maar al te duidelijk is gebleken omdat de vertaling ervan in de programma’s van de LPF, Trots op Nederland en de PVV per saldo geen hout heeft kunnen snijden. Waarmee zijn erfenis in rook is opgegaan en Fortuyn niets meer dan een passant is gebleken om wiens verdwijnen ik geen traan heb gelaten. Alleen jammer en ook beschamend dat dat op zo’n gewelddadige manier is gegaan. Omdat niemand zo’n einde verdient.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Geschiedenis en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op De erfenis van Fortuyn

  1. Mack zegt:

    Ja mooie verkondiging waar ik het grotendeels mee eens ben. Ik hoorde laatst iemand zeggen: hij is een voetnoot in de politieke geschiedenis. En de eerste die politiek incorrect was en daarmee de hele boel op zijn kop zette. Ik vond hem een rare,maar sympathieke man. En toen kwam Balkenende…

  2. Laurent zegt:

    Ja, en Balkenende is alleen maar premier geworden omdat hij zijn mond hield over Fortuyn. Eigenlijk heeft dat zijn hele achtjarige regeerperiode gekenmerkt, je mond houden op het moment dat je iets zou moeten zeggen. Echt de slechtste premier van de laatste 30 jaar.

    • Mack zegt:

      Overigens is dat niet waar Laurent. Balkenende had de beste boodschap op dat moment (normen en waarden) en de beste spindoctor, die straks het CDA weer aan de overwinning gaat helpen. En natuurlijk had de PvdA op dat moment de zwakste lijsttrekker aller tijden in gezet die zich als een klein kind liet wegzetten door Pim.

  3. Mack zegt:

    Dus Rutte was wel beter?

    • Laurent zegt:

      Ik vind Rutte wel een vooruitgang puur in de functie van premier tov Balkenende, ja. De man geeft tenminste antwoorden óf zegt anders rechtuit dat hij geen antwoord geeft, in plaats van een niet te bevatten woordenbrij uit te braken. Verder hebben ze gemeen dat ze niet terugdeinzen met willekeurig welke partij van rabiate gekken in zee te gaan om Links er maar buiten te kunnen houden.

  4. Mack zegt:

    Wat dat betreft lijken ze sprekend op jou, maar dan met links. 😉

  5. Sjoerd zegt:

    Hij is omgekomen in zijn eigen oorlog…

  6. Margo zegt:

    Mijn broer had vroeger een abonnement op de Elsevier en daar las ik de column van Fortuyn wel eens. Een akelig rechts mannetje vond ik get, een ego tripper, een engerd. Ik ben het verder met je eens. Ik was geschokt toen hij werd doodgeschoten omdat ik hoopte dat dit soort dingen in Nederland niet zouden gebeuren, maar ik betreur de dood van die zelfbenoemde keizer niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s