Een dagje Orbis

Het is niet voor niks dat ik gisteren verstek heb laten gaan op mijn weblog. Ik heb weer mijn jaarlijkse verblijf van één dag in het Orbis Medisch Centrum in Sittard erop zitten, overigens zonder dat ik dit keer een nachtje daar moest slapen. Natuurlijk breng ik mijn tijd liever elders door, hoewel je in dat ziekenhuis beslist in de watten wordt gelegd. Laat dat vooral gezegd zijn. Maar het blijft een bittere noodzaak dat kortstondig verblijf daar als een poliep in mijn blaas weggehaald moet worden. Wat al weer voor de vierde keer op de rol stond, waardoor ik daar een vaste klant ben aan het worden en het hele proces zich voor mij ook langzamerhand tot een routine begint te ontwikkelen. Aan de andere kant was ik ook deze keer, terwijl ik toch al op herhaling ging, weer verbaasd over de zorgvuldigheid waarmee de hele intake voorafgaand aan de opname en de ingreep wordt uitgevoerd. Stapsgewijs en uiteraard volgens een vastliggend protocol. Wat ik vanzelfsprekend best begrijp, maar dat toch telkens weer een gevoel van rust en zekerheid geeft omdat je weet dat er alle aandacht aan je wordt besteed, vanaf het moment dat gekonstateerd wordt dat zo’n minuskuul misbaksel in je blaas operatief verwijderd moet worden. Dat begint met een gesprek met een arts – assistent die het hele proces met je doorloopt, waarna bij een volgende gelegenheid de feitelijke opname administratief ingeleid wordt.

Aansluitend wordt er bloed afgenomen en een ECG, ofwel een hartfilm, gemaakt. De volgende stap is een consult bij een internist die aan de hand van de bloedwaarden moet vaststellen of er groen licht gegeven kan worden voor de geplande ingreep. Waarna met een anesthesist en een verpleegkundige nog praktische zaken worden doorgenomen zoals het type verdoving en de medicatie die noodzakelijkerwijs moet worden ingenomen voorafgaand aan de operatie. En nog altijd is de benodigde procedure niet afgerond. Want hoewel de datum waarop de ingreep moet plaats vinden dan wel bekend is, geldt dat nog altijd niet voor het exacte tijdstip. Dat wordt op de dag van tevoren door de capaciteitsplanner doorgebeld in de late namiddag, waardoor meteen duidelijkheid ontstaat of je wel of niet nuchter op het aangekondigde tijdstip moet verschijnen en zo in feite het laatste beletsel is weggenomen om af te tellen tot dat uur U waarop die poliep uit de blaas verwijderd gaat worden. Wat uiteraard net zo precies en zorgvuldig gebeurt als de weg daarheen is afgelegd. Dat vertrouwen hebben de medewerkers van het Orbis Medisch Centrum mij ook deze keer weer gegeven. Maar ondanks alle betrachte zorgvuldigheid had het hele proces uiteindelijk in de Operatiekamer toch een kolossale verrassing in petto. Want toen het op verwijderen aankwam, bleek de poliep zomaar gevlogen, waarmee mij dat nachtje slapen door de neus werd geboord en ik thuis verder opgelucht mocht ademhalen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Een dagje Orbis

  1. Sjoerd zegt:

    Deze keer een beetje mazzel, het is je gegund.

  2. Mack zegt:

    Goed nieuws. Het mag ook wel eens een keer vanzelf weg.

  3. Laurent zegt:

    Nou zeg, wat bizar! Of komt dat vaker voor?

    • robschimmert zegt:

      Bij minuscule poliepen zoals daar hier sprake van was, wil dat wel eens gebeuren, wisten de urologen mij te vertellen. Wie ben ik om daar dan verder aan te twijfelen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s