Foute keuze

Als je als jongere de Tweede Wereldoorlog alleen maar uit de overlevering kent of van horen zeggen, zou je de laatste jaren steeds meer kunnen gaan denken dat de Nationale Dodenherdenking zoiets is als het exclusieve eigendom en domein van het CIDI, meneer Nafthaniël en het Auschwitz Comité. Alsof die vierde mei slechts voorbehouden is aan de Joodse slachtoffers van het Nazi – regime. Zo moet al jaren de uitbreiding van de te herdenken kategorieën bevochten worden met telkens weer dat achterhoedegevecht met vooral dat CIDI dat zich blijft opwerpen als de bewaker van de zuiverheid die Dodenherdenking zou moeten omgeven. Homo’s, KNIL – militairen, zigeuners, de Duitse ambassadeur. Ze moesten stuk voor stuk op het rooster van die Joodse lobby om ook op 4 mei herdacht te mogen worden of een bijdrage daaraan te mogen leveren, meestal nadat daar dus een rel of ophef aan vooraf was gegaan. Alsof die club het patent had op de Dodenherdenking, alsof zij alleen gerechtigd was en is om het scenario daarvoor te schrijven.

Met als gevolg dat dit jaar een 15 – jarige scholier, Auke de Leeuw, eraan moest geloven, omdat hij in zijn onschuld en waarschijnlijk onwetendheid het had bestaan om een gedicht te componeren over een ver familielid van hem die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan de verkeerde kant was omgekomen. Een prachtig gedicht dat in al zijn eenvoud de verschrikkelijke dilemma’s blootlegt waar de individu in oorlogstijd aan blootgesteld wordt en aan ten onder kan gaan. Reden waarom het volgens de organisatie een plaatsje verdiende in het kader van de Nationale Dodenherdenking, welke immers de laatste jaren een breder perspectief kreeg om zo ook jongere generaties aan te spreken. Met onder andere dit treffende gedicht als resultaat dat echter niet besteed was aan de gestaalde kaders van de Joodse lobby, die zo beducht zijn voor de zuiverheid in de leer rond de vierde mei. Waardoor zij zich vastklampen aan het vertrekpunt van bijna zeventig jaar terug om zo de volgende rel te schoppen over dit gedicht “Foute keuze” dat volgens hen inderdaad een foute keuze was, maar waarvan ik de strekking en ook het thema zo ontroerend vind dat het op de avond van 4 mei op de Dam voorgelezen had moeten worden. Zo zou de moed van Auke de Leeuw terecht zijn beloond.

Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar mijn oudoom Dirk Siebe
Een jongen die een verkeerde keuze heeft gemaakt

Koos voor een verkeerd leger
Met verkeerde idealen
Vluchtte voor de armoede
Hoopte op een beter leven

Geen weg meer terug
Als een keuze is gemaakt
Alleen een weg vooruit
Die hij niet ontlopen kan

Vechtend tegen Russen
Angst om zelf dood te gaan
Denkend aan thuis
Waar Dirk z’n toekomst nog beginnen moet
Zijn moeder is verscheurd door de oorlog
Mama van elf kinderen, waarvan vier in het verzet zitten
En een vechtend aan het oostfront
Alle elf had ze even lief

Dirk Siebe kwam nooit meer thuis

Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar Dirk Siebe
Omdat ook Dirk Siebe niet vergeten mag worden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Geschiedenis en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s