De media en de rechtsstaat

Het is een hachelijk onderwerp. Een uiterst netelige kwestie. Het gaat natuurlijk over de Amsterdamse zedenzaak waarin sprake is van grootschalig kindermisbruik dat door de verdachte ook is bekend en dat uiteraard grote maatschappelijke beroering heeft teweeg gebracht. Wat volslagen begrijpelijk is. Want het zal je kind maar zijn die daar het slachtoffer van is geworden. Tot zover is alles zoals het is en volstrekt legitiem, maar begint wel het probleem van de maatvoering een rol te spelen. Niet zozeer bij de ouders, maar wel bij de media die op menig moment de beheersing over het onderwerp en zichzelf leken te verliezen om elk detail, relevant of niet, buiten alle proporties uit te vergroten. Waardoor er van meer sprake begon te zijn dan alleen maar verslaggeving. De toon ging duidelijk de muziek maken en kreeg alsmaar meer weg van stemmingmakerij. En dat terwijl het vooronderzoek door justitie nog altijd gaande was en er nog geen enkel teken wees op een naderend strafproces. Hoezo terughoudendheid? Voeg daar aan toe dat velen, en bepaald niet de minsten, tot aan opiniemakers en opinieleiders aan toe, er niet voor terugschrokken om hun oordeel over de hele affaire uit te spreken en aan te geven welke (ultieme) straf de dader volgens hen verdiende, en het strafrechterlijk spel leek al gespeeld.

Waar was nog het oordeel van de onafhankelijke rechter voor nodig als de sfeer rond de verdachte al zo was bepaald in de aanloop naar het strafproces, was de terechte vraag die zijn advocaten in hun pleidooien stelden. Daar hadden zij zeker een punt mee. Want welke rechter is nog bestand tegen de maatschappelijke druk die in die afgelopen maanden is opgevoerd en waar hij in ieder geval kennis van heeft moeten nemen? Wat zoveel betekent dat het eerlijk proces, dat een hoeksteen is van onze rechtsstaat, bijna aan deze verdachte wordt onthouden, maar waar hij ondanks alles ook alle recht op heeft. En dat kon dus wel eens te wijten zijn aan de media die alle zelfbeheersing en verantwoordelijkheidsgevoel volledig kwijt waren en dat nog altijd zijn. In de strijd om de lezers en kijkers kwam het hen goed uit om vooral voor eigen rechter te spelen en het geluid te laten horen dat aansloot op de heersende emotie en deze daarmee ook versterkte. Zie daar maar eens als rechter tegen bestand te zijn. Krijg het nog maar klaar om een onafhankelijk oordeel te vellen met de juiste argumentatie. Een bijna helse klus die gedoemd is te mislukken. Waarmee onze rechtsstaat, dat hoge goed, opnieuw zwaar op de proef wordt gesteld.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s