Het chagrijn van Crone

Op een beetje gevoel voor humor hoeft er bij de gemiddelde gezagsdrager in Nederland niet gerekend te worden. Onder de indruk als deze is van het gewicht van zijn publieke ambt, zal enige spot daarover al niet door hem verdragen worden, laat staan als dat het het echte mikpunt daarvan wordt. Met natuurlijk de burgemeesters voorop, die voor alle lolletjes te vinden zijn, behalve wanneer zij zelf daarvoor aan de beurt zijn. Met natuurlijk de eerste april als de uitgelezen gelegenheid om zich het meeste te doen kennen als ze met hun opgesteven kop in zo’n voor de hand liggende grap zijn getrapt. Daarmee hun onnozelheid ten overvloede bewijzend, terwijl ze daar niet voor uit willen komen, waardoor ze alleen nog maar meer door de mand blijken te vallen. Zoals die burgemeester van Leeuwarden, PvdA’er Ferd Crone, die op hoge toon de mensen ter verantwoording riep die het hadden gewaagd om heel Leeuwarden met een aardige witz op stelten te zetten, daarbij vooral geholpen door de domheid van allerlei overheidsinstellingen, die natuurlijk al niet op hun best waren omdat ze zondagsdienst draaiden. Want bij geen daarvan ging er ook maar een enkel lampje branden toen op die eerste april een melding binnen kwam van de aanwezigheid van een zeemijn in een van de binnenwateren van de Friese hoofdstad, dus zeker twintig kilometer van de Waddenzee.

Zelfs de gedetailleerde beschrijving van het exemplaar dat deed denken aan zo’n monster uit de Eerste Wereldoorlog, deed bij niemand van de overheidsdienaren een belletje rinkelen. Integendeel, geconditionneerd als zij waren en dus op het ergste voorbereid, was hun eerste reflex de afkondiging van een alarm, de evacuatie van Leeuwardenaren, de mobilisatie van de Explosieven Opruimingsdienst en een team van duikers plus de inrichting van een crisiscentrum onder leiding van burgemeester Ferd Crone, die niet lang daarna van een koude kermis thuis kwam en in feite vorstelijk te kijk werd gezet. Want bij een eerste inspectie van het vermeende wapentuig bleek het om een kunststof voorwerp te gaan dat een slordige imitatie van zo’n zeemijn bleek. En niet dat die Crone daarom lachen kon in het besef dat het een 1 april – mop was. Nee, in zijn kuif gepikt was hij en niet zo’n klein beetje toen hij voor de stunt geen andere kwalificatie had dan het een zieke grap te noemen, die lelijk uit de hand was gelopen en grote kosten had veroorzaakt, welke beslist op de daders verhaald zouden worden. Waarmee hij niet alleen een kinderachtig verliezer bleek, maar ook toonde elk gevoel voor humor te missen. Dat krijg je ervan als je bezwijkt onder je eigen gewicht en alles nog slechts bittere ernst en scherpe kanten lijkt te hebben.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Curiosa en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Het chagrijn van Crone

  1. T.Tops Franeker zegt:

    Even er vanuit gaand dat iedereen snapt dat een zeemijn nooit Leeuwarden kan bereiken vanuit open zee zonder dat hij tot ontploffing komt, kom ik met mijn volgende theorie.

    Ik zie de volgende situatie voor me:

    Twee mannen op een zolderkamertje zegt de een tegen de ander:
    ” Hoe gaan we de binnenstad nu ontregelen in Leeuwarden, moeten we een bomkoffer gebruiken met een tijdmechaniek of heb jij een andere suggestie?”
    “Wat denk je van een zeemijn in de stadsgracht?”
    ” Fantastisch idee, dat ik daar nou net niet aan gedacht heb, maar hoe schaffen we die dan aan?”
    “We kopen hem gewoon bij de domeinen en laten hem thuis bezorgen met een vrachtwagen.”
    “Maar zullen ze dan eerst de lading niet verwijderen?”
    “Ben je gek, als zij er maar af zijn.”
    “Goed we doen het zoals jij het voorstelt, op de makkelijkste manier”
    “Ik wil nog wel weten, hoe krijgen we hem dan in de stadsgracht zo’n ding weegt zeker 400 kilo.”
    “Geen probleem we huren een vrachtwagentje met een kraantje en takelen hem ’s nachts in de stadsgracht, niemand die ons ziet”
    “Maar ben je dan niet bang dat hij ’s nachts al afgaat wanneer hij tegen de kade aankomt?”
    “De kans bestaat altijd dat we te weinig waar voor ons geld krijgen.”
    “Zullen we dan maar 1 april de actie uitvoeren?”
    “Goed plan”
    En aldus geschiedde.

  2. Mack zegt:

    Een aprilgrap wordt als geslaagd beschouwd als mensen er in grote getale in trappen. Dus deze was geslaagd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s