Een tussenstand

Ik heb al een tijd lang niets meer van ons front laten horen. Waar in feite ook alle reden toe is. Omdat er geen ander nieuws te vertellen is dan dat er sprake is van een soort status quo sinds maanden. En dat betekent zoveel dat wij leven van scan tot scan om vervolgens te horen of de tumor bij mijn vrouw stabiel is gebleven en er al of geen aanleiding is om wel of niet tot een hernieuwde chemotherapie over te gaan. Morgen beleven we weer zo’n moment waarop de oncoloog zijn verdict doet voor de komende drie maanden. En daar moeten we het dan mee doen. In hetzelfde schuitje zit onze jongste dochter Harriet die voorlopig tot medio juni in een traject met chemokuren zit, welke dezelfde reacties oproept als wij dus al eerder hebben meegemaakt. Wat zoveel betekent dat ook zij de eerste dagen extreem vermoeid is, maar daarna toch weer opkrabbelt om gedurende een aantal dagen de draad op te pakken.

Resteert nog mijn eigen medisch verhaal dat zich uiteraard niet verhoudt tot de problemen van mijn vrouw en mijn dochter, maar wel enige lastigheid bezorgt en een klein beetje spanning omdat het elke drie maanden toch weer de vraag is of de poliepen in mijn blaas teruggekeerd zijn of zich koest hebben gehouden. Ook daarover krijg ik binnen nu en twee weken uitsluitsel zodat we half april weer weten hoe de vlag er met ons allen voor staat. Het is niet anders en het klinkt mogelijk wat tobberig, hoewel dat in onze praktijk behoorlijk meevalt. We maken er elke dag meer dan het beste van en genieten er van, in het volle besef dat we die dag binnengesleept en ook gekregen hebben. Vandaar dat wij ons motto blijven volgen dat samen leven zoveel is als samen genieten en het beste ervan maken, omdat geen minuut, uur of dag van dat leven vanzelfsprekend is.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Een tussenstand

  1. Mack zegt:

    Het klinkt absoluut niet tobberig. Integendeel. En al was het wel zo, wat dan nog? Ik maak me vaak zorgen over veel minder belangrijke dingen hoor.

  2. Sjoerd zegt:

    Je moet gewoon genieten van alles wat zich voordoet, dat nemen ze je niet af. Dat tobberige valt wel mee toch… Gewoon de juiste stand van zaken weergeven. Dat het niet allemaal even plezierig is duidelijk.

  3. math zegt:

    Het verwondert mij steeds hoe jij het presteert om dagelijks nog je teksten over de meest uiteenlopende zaken te produceren. Bij mij zou veel inspiratie geblokkeerd worden, wanneer ik met zoveel zorgen dicht op me, belast zou zijn. Chapeau.

  4. Laurent zegt:

    Nee, het klinkt veeleer alsof jullie je er allemaal dapper doorheen slaan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s