De rechtsstaat failliet

Om heel eerlijk te zijn dacht ik gisterenavond toch even dat ik van mijn stoel viel. En tegelijk wankelde mijn geloof in de rechtsstaat en in de deugdelijke rechtsgang daarin net zo hard, toen ik hoorde van de arrangementen die met een kroongetuige in het Amsterdamse liquidatieproces waren getroffen. Een pot van 1,4 miljoen euro voor meneer stond er bij het Openbaar Ministerie klaar als hij maar belastende verklaringen wilde afleggen. Wat nog een beginnetje bleek en veel weg had van die ene vinger die was gegeven, maar nu een hele hand dreigt te worden omdat diezelfde kroongetuige er nog wel 2, 5 miljoen euro bij wil als een soort genoegdoening voor tot nu toe door hem ondervonden leed. Als je dat dan leest, kost het de grootste moeite om niet in burgerlijke ongehoorzaamheid te vervallen als de wereld zo op zijn kop wordt gezet en het doel blijkbaar alle middelen heiligt. Want toevallig is het wel zo dat die vent, die kroongetuige, zelf ook bij die liquidaties betrokken was, in elk geval een moord heeft bekend, daarvoor strafvermindering wist te bedingen, daarnaast een reeks van voorzieningen versierde die zijn veiligheid en die van zijn familie moesten waarborgen plus naar nu dus blijkt een kolossaal bedrag om weer een normaal leven te kunnen starten. En dat allemaal om de schuldigen van die liquidaties achter de tralies te krijgen.

Waarmee kennelijk een zo groot maatschappelijk belang is gemoeid, althans volgens het Openbaar Ministerie dus ook de Minister van Justitie, dat zulke goudgerande regelingen mogen worden getroffen met het slechtste soort geboefte dat je je denken kunt, namelijk dat niet alleen moordt, maar ook nog eens voor geld de mededaders erbij lapt. Wat allemaal dus zo maar kan, maar bepaald niet bijdraagt tot het vertrouwen in de rechterlijke macht. Laat staan dat nog enig geloof gehecht wordt aan het onderscheidingsvermogen van die rechtsdienaren en aan rechtsgelijkheid in dit land, als er zo buiten ieders zicht maar wat aan gerommeld wordt bij de vervolging van misdadigers, waarbij als voornaamste stelregel geldt dat ze voor de bijl moeten gaan en dat het verder niet dondert hoe. Met als gevolg deze ridicule uitwassen, die meteen ook het gemak verklaren waarmee verkeersboetes buitenproportioneel verhoogd konden worden. Omdat men op het ministerie en bij het opsporings – en vervolgingsapparaat maar wat doet, bij gebrek aan deugdelijk weerwerk door de Kamer en ook door de burger, die het niet meer zou moeten pikken en het beste gewoon ongehoorzaam kon zijn, omdat dat uiteindelijk het meeste loont, zoals die kroongetuige met succes heeft laten zien. Wat het faillissement van de rechtsstaat wel dichterbij brengt en ook al heeft gebracht.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op De rechtsstaat failliet

  1. Mack zegt:

    Beloningen voor wangedrag zijn aan de orde van de dag in het bedrijfsleven, maar dit is volgens mij vrij nieuw. Ik ben het geheel eens met dit logje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s