De herrijzenis van Ebicilio

Fascineren doet ze zeker, de gemoedstoestand van de topsporter op het moment dat het er echt op aankomt, voor de ogen van tienduizenden toeschouwers in een stadion en voor een veelvoud daarvan thuis voor de tv. Wat gaat er dan in het hoofd van zo iemand om? Hoe zeer gaat zijn hart tekeer? Dat zijn vragen die mij echt bezig houden en mij zo nu en dan des te heviger door het hoofd spoken als ik mij probeer te verplaatsen in zo’n topsporter die ik dan hevig met zichzelf zie worstelen als hij zich op de hielen gezeten weet door het boze publiek dat haar ongenoegen over zijn teleurstellende prestatie tot op dat moment met fluitconcerten kenbaar maakt. Wat voor een krachten houden je dan overeind als je ondanks alles door moet gaan met die wedstrijd, waarin geen weg terug of een afhaken mogelijk is? Is het dan de ware topsporter die opstaat en die zich door niets en niemand laat weerhouden om die verwachte prestatie te leveren? Of zakt hij door het ijs of worden dan die mysterieuze krachten in de sport opeens in hem wakker? Wordt het alles of blijft het niks? Himmelhoch jauchzend of zum Tode betrübt? Tussen die uitersten, in dat spanningsveld moet Ajax – speler Lorenzo Ebicilio gisterenmiddag hebben verkeerd en daar ergens zal ook de verklaring voor zijn wonderlijke en minstens zo bewonderenswaardige wederopstanding te vinden zijn.

Want van hoe ver moest hij wel niet komen toen zijn ploeg en zijn kollega’s op achterstand kwamen door zijn flagrante misser die de inleiding vormde tot het doelpunt van de tegenpartij. Met als enig gevolg dat er nog harder gewerkt door zijn team moest worden om die opgelopen achterstand ongedaan te maken terwijl het een speler in zijn gelederen had welke na die fout zwaar aangeslagen was en dat ook moest bekopen met aanhoudende fluitconcerten die over zijn geteisterd hoofd werden afgestoken. Dan moet je toch uit het goede hout gesneden zijn om zulke druk te kunnen weerstaan. En helemaal van een ongekend gehalte om jezelf en ook de draad weer op te pakken op een manier zoals Ebecilio dat deed en welke zelden wordt vertoond. Vandaar dat hij in het uur dat hij speelde echt tussen twee uitersten kwam te verkeren. Want noem het maar anders als je eerst je team een achterstand bezorgt om in het vervolg revanche op jezelf te nemen door eigenhandig drie goals te scoren en daarmee Ajax de overwinning te bezorgen. Wat een wederopstanding is die zich nauwelijks laat verklaren en hoogstens te herleiden is tot die mysterieuze krachten die de sport kent zonder dat dit tot een goddelijke status van Ebicilio leidt. Maar tot een plaats in mijn portret van de dag toch zeker. Daar kan hij met alle recht aanspraak op maken.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Portret van de dag en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op De herrijzenis van Ebicilio

  1. RadaR zegt:

    Mijn “portret van de dag” heeft een Twents kleurtje. Tussen half 5 en kwart over 5 heb ik genoten van een 1e helft van een voetbalwedstrijd, zoals ik die in heel lange tijd niet meer zag op de Nederlandse velden. Bij Twente is geen sprake van die ene zwaluw, dat presteert consistent met een Ola John, die alle andere zogenaamde talenten ver achter zich laat.

    • robschimmert zegt:

      Eens. Maar ik focus mij in dit kader altijd op specifieke en vooral opvallende prestaties. Mij dunkt dat je daar de wederopstanding van Ebicilio (overigens in al zijn grilligheid) zeker toe mag rekenen. Laat de prestatie van FC Twente onverlet, welke tegelijk een bevestiging van mijn prognose van enkele maanden terug is, namelijk dat dit de enige ware titelpretendent is, die trouwens door de terugkeer van McClaren (hoe dubieus ook) alleen maar met de week sterker wordt.

  2. RadaR zegt:

    Om misverstanden te voorkomen: ik wilde zeker niet iets aan de waarde afdoen van jouw keuze voor “het portret”. Ik werd getriggerd door het woord “wederopstanding” en koos zelf daarom voor het “tegenwoord” zwaluw. Waarmee ik slechts mijn twijfel wil uitdrukken of de m.i. zeer grillige en onberekenbare Ebicilio in staat zal blijken vaker op deze wijze van waarde te kunnen zijn. Wat echter hoegenaamd niets afdoet aan de schoonheid van 2 van zijn 3 treffers. Met zijn “houten been’ gescoord nog wel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s