Vragen bij Albayrak

Ik vrees dat ik op eieren moet lopen. Een uitglijer is zo gemaakt als je je licht wil laten schijnen op de politiek en op vrouwen die daarin acteren. En het wordt allemaal nog hachelijker als het geplaatst wordt binnen de kontekst van de PvdA en als het gaat over de kandidering van een vrouw voor het partijleiderschap, met als extra pikant tintje dat ze een allochtone achtergrond heeft. Het gaat natuurlijk over Nehabat Albayrak die aangegeven heeft dat zij die partij wil leiden. Om eerlijk te zijn kijk ik daar met gemengde gevoelens tegenaan. Vooropgesteld zij dat het me een lief ding waard is als zij de kans krijgt om die rol te vervullen. Om de doodeenvoudige reden dat de drie mannelijke kandidaten eigenlijk alleen maar meer van hetzelfde bieden met hun voorspelbare quotes en hun behoedzaamheid en tactisch gedrag dat vanaf het eerste moment na het aftreden van Cohen door hen allen vertoond werd zonder dat zij bij mij de onzalige gedachte konden wegnemen dat zij alle drie met gemak de rol van Brutus tegenover hun baas gespeeld konden hebben. Waarmee zij niets nieuws onder de zon te bieden hebben en dus geheel aan het stereotiepe beeld van de doorgewinterde beroepspoliticus voldoen. En dat gevoel, dat onbehagen roept Nehabat Albayrak bij mij in elk geval niet op, wat haar al een voorsprong geeft. Maar daar blijft het dan ook verder bij. Want op andere kwalificaties die haar geschikt maken voor de rol van politiek leider van de PvdA kan ik haar niet een, twee, drie betrappen.

Ondanks haar kennis en ervaring, moet ik namelijk wel zien of zij de scherpte en brutaliteit, de onverstoorbaarheid en stressbestendigheid bezit om in het huidige, onverbiddelijke politieke klimaat de counters te incasseren die op haar persoonlijk en bij voorkeur onder de gordel zullen worden gericht. Hoe gaat zij daar mee om? Want dat zij er van langs gaat krijgen, ook gezien haar allochtone achtergrond en haar dubbele nationaliteit, is zo zeker als wat en vormt voor de PvdA een duidelijk risico. Of men dat in die partij nu leuk vindt of niet. Komt bij, en ik weet dat het tricky is om er over te beginnen, dat de uitstraling van Nehabat Albayrak niet echt is om over naar huis te schrijven. Hoewel ze haar uiterste best doet om zich tot in de puntjes te verzorgen en veel aandacht aan haar kleding schenkt, blijft haar verschijning iets natuurlijks missen. Er druipt gekunsteldheid vanaf en ze roept bij mij daarmee vaak het gevoel op dat ze telkens verkeerde keuzes maakt. Waardoor ze schril afsteekt tegen veel van haar vrouwelijke kollega’s in de Kamer, die meestal meer naturel ogen. Het is op het randje. ik weet het. Maar omdat de wereld nu eenmaal is zoals ze is, doet de PvdA er verstandig aan om deze risico’s vooral mee te wegen en te bezien hoe ze mogelijkerwijs zijn te beheersen. Want staan blijft voor mij dat Nehabat Albayrak te prefereren is boven de drie mannelijke medekandidaten, die niet van elkaar te onderscheiden zijn, dus absoluut niet het verschil voor hun partij kunnen maken.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Vragen bij Albayrak

  1. Mack zegt:

    Geen idee. Volgens mij heeft ze best last van arrogantie, dus misschien wel een prima kandidaat.

  2. Sjoerd zegt:

    Ik zie ook geen echte PvdA man of vrouw rondlopen die wel dit klusje kan klaren. Volgens mij kunnen we deze partij wel afschrijven…

  3. Ximaar zegt:

    In de huidige situatie vind ik haar het meest geschikt. Ze heeft leiding gegeven aan een vreselijk departement, waar Verdonk en bijvoorbeeld Leers veel meer moeite mee hadden en hebben. Albayrak nam niet zo zeer andere besluiten, maar kwam wel elke keer beter uit de strijd en dat vind ik een behoorlijk pluspunt. Binnen de PvdA is het ook vooral belangrijk dat je geen kleerscheuren oploopt en je niet door de waan van dag laat leiden. En ik denk dat zij op die punten haar mannetje staat.

    Daarnaast is het ook een goede aanvulling op Spekman. Alles wat hij niet heeft, heeft zij wel en omgekeerd. De PvdA heeft vooral interne problemen en ik denk dat die beter met een gemengd koppel Speman-Albayrak opgelost worden als met 2 hanige mannen als bijvoorbeeld Spekman-Samson.

    Omdat ze een vrouw is maakt ze veel kans als geen andere vrouwen als tegenkandidaat komen. In mijn ogen zijn die er overigens niet, Hamer vind ik zwaar ongeschikt voor zo’n functie, maar ook voor de PvdA en de hele politiek. Ik denk dat Albayrak zaken kan oplossen en dat Hamer ze vooral kan maken.

    Los daarvan vind ik dat er geen plaats meer is voor een typische Arbeiderspartij. De Arbeiders zijn te divers en hebben meer aan een goed keuze tussen een sociaal-conservatieve SP (waar Spekman goed bij past) en een sociaal-progressieve partij die tussen PvdA-GL-D66 ligt waar Albayrak meer in past.

    • RadaR zegt:

      Laat ik me nu al jaren afvragen waar nu precies dat “sociaal-progressieve” van PvdA-GL-D66 precies te vinden is. Maar dat ga jij me ongetwijfeld haarfijn uitleggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s