Het kippenpasteitje

Omdat wij ons zo nu en dan trakteren op een hapje en een drankje overdag in een brasserie, een lunch – of een eetcafé bij ons in de direkte omgeving, hebben wij daarmee voor onszelf de mogelijkheid geschapen om soorten van vergelijkend warenonderzoek te doen, zoals we dat een tijd terug al eens deden met ‘konijn in het zuur’, dat typische Limburgse streekgerecht. In navolging daarvan hebben we deze keer een hapje de revue laten passeren, dus op vier tot vijf plaatsen genuttigd, dat landelijke bekendheid zal genieten en zeker niet bij uitstek hier in de regio wordt opgediend. Hoewel het voorstelbaar is dat de garnering juist in het Limburgse wat uitbundiger is, omdat het oog en de verwende smaak van de Bourgondische klant ten slotte ook wat wil. De basis van het gerecht dat aan onze kritische toets onderworpen werd, is en blijft overal de kippenragoût die gevangen in het bladerdeeg de hart vormt van het kippenpasteitje. En dat kan gewoon rechttoe rechtaan gemaakt worden volgens een standaardrecept, waardoor het resultaat in feite kraak noch smaak oplevert en hoogstens verschillen kent in temperatuur, hoeveelheid en dichtheid van de ragoût. Wat dan ook doorgaans onze ervaring was en eigenlijk niet meer dan zo ’n gevoel van ‘het zal wel’ bezorgde. In ieder geval nooit die sensatie van om naar huis te schrijven.

Of we in de Gerardushoeve in Epen waren, in Brasserie du Chateau in Wittem dan wel in de Bernardushoeve in Ubachsberg of in Lunchroom de Bongerd in Valkenburg, het was allemaal meer van hetzelfde, noem het gerust één pot nat, waarvan wij zonder dat wij beweren fijnproevers te zijn, bepaald niet ondersteboven waren of het moet zijn van de fantasieloosheid die door de respektievelijke keukens van die gelegenheden aan de dag werd gelegd bij de bereiding van hun kippenpasteitje. Waardoor we des te aangenamer verrast waren door de kwaliteit van hetzelfde gerecht dat ons voor de laagste prijs, namelijk 7,50 euro, werd aangeboden in Lunchcafé ‘Ambiance’ dat zich op de bovenste verdieping bevindt van het warenhuis Berden – Schunck in Heerlen. Met een luchtige ragoût die op een aangename warme temperatuur was gebracht, schotelde men ons daar een kippenpasteitje voor dat zich boven elke twijfel verhief en met zorg gemaakt bleek. Met een gedoseerde en toch uitvoerige garnering van onder andere krulsalade die gedrenkt was in een vlotte vinaigrette, had de keuken aldus het terechte puntje op de i geplaatst. Vandaar dus onze aangename verrassing die nog eens zijn bekroning kreeg door pianospel van een andere klant die in afwachting van haar bestelling plaats had genomen achter het aanwezige klavier om zo de tijd te vullen in dat Lunchcafé dat ook nog eens uitblonk met haar interieur in Art Deco. Waarmee dat moment ook nog de perfecte touch met de tijd van jaren her opleverde.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Eten en drinken en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Het kippenpasteitje

  1. Sjoerd zegt:

    Zo zie je maar weer, het hoeft niet altijd een restaurant te zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s