Rutte en onze sores

Je hoeft er niet zo gek veel moeite voor te doen om schrijnende verhalen te horen en je hebt alle recht en reden om aan je zelf te twijfelen als je nooit eens een treurige geschiedenis opgedist krijgt. Het is een kwestie van ervoor open staan en je oor eraan lenen om te weten wat er om je heen speelt en zoal te koop is. Neem wat ons gisteren overkwam en waar we ons even goed van af hadden kunnen maken omdat we zelf genoeg narigheid aan ons hoofd hebben. Aan de andere kant haal je daaruit wel weer troost en de kracht om op je eigen pad verder te gaan. Zo ook uit het verhaal van die Louise, een vrouw van 76, een weduwe, die een aantal jaar geleden een dochter had verloren door borstkanker. Zij vertelde ons dat zij met haar leeftijd nog de zorg had voor een kleinkind, de zoon van die overleden dochter, die schizofreen was en door zijn vader aan zijn lot werd overgelaten, terwijl diens moeder, de andere oma zich ook niets van hem aantrok, laat staan de rest van de familie. Met als gevolg dat zij, Louise, met een jonge man in huis zat die alle problemen met zich meedroeg die je maar kunt bedenken, maar intussen door de behandelende sector ook in de steek was gelaten omdat hij niet meer te behandelen was. Waardoor die knul zich dus maar zelf moest zien te redden. Sterker nog, die nu ook de laatste middelen om zijn hoofd boven water te houden kwijt raakte nu de persoonsgebonden budgetten verdwijnen en hij geen been meer heeft om op te staan.

Zo’n vent, die ook nog eens je kleinzoon is, laat je toch zeker niet in de steek, hoewel het mij eigenlijk soms, als hij zijn gebruikelijke crises heeft, te veel wordt en mij als 76-jarige boven het hoofd groeit, verzuchtte zij. Zo’n verhaal dus, werkelijk ten hemel schreiend, waarvan er met gemak nog duizenden en duizenden in dit land verteld kunnen worden, realiseerde ik mij tegelijkertijd, terwijl ik op hetzelfde moment die aangeplakte grijns van Rutte voor mijn geestesoog zag verschijnen en hem hoorde kakelen over de eigen verantwoordelijkheid die iedere burger moet nemen en nog meer van die fraaie strofen uit het handboek voor de liberaal die daarmee denkt te kunnen besturen zonder dat hij ooit met zijn poten in de klei heeft gestaan, laat staan dat hij enig benul heeft van de noden en pijnen van mensen. En zo’n kwast die nog niet eens droog is achter zijn oren en noch een vrouw noch kinderen noch een partner heeft of had en dus ook nooit sjoegen heeft kunnen krijgen van het echte dag-dagelijkse leven met alle pijn, verdriet en zorgen van al die miljoenen Nederlanders, wordt zo maar de macht over een land gegeven. Die mag waarachtig ook nog met gezag een eind in de ruimte lullen over van alles en nog wat zonder de minste of geringste persoonlijke ervaring ermee. Waardoor je je met recht mag afvragen of wij in Nederland met zijn allen inderdaad een haartje belatafeld zijn geworden om zo’n vent eerste minister te maken en hem daarom serieus moeten nemen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Rutte en onze sores

  1. Laurent zegt:

    Wat al een tijdje succesvol is in dit land, en wat elke rechtse partij probeert, is het ondermijnen van de solidariteit. Zorg dat mensen elkaar gaan wantrouwen, de ander als profiteur gaat zien en de bereidheid tot het maken van een gezamenlijke pot voor de zwakkeren in de samenleving alsmede allerlei de burger beschermende sociale maatregelen verdwijnen als sneeuw voor de zon.
    Op die manier behartigen rechtse partijen de belangen van het grootkapitaal, dat daarmee ruim baan krijg, en via het ondermijnen van die solidariteit krijg je mensen zo gek dat ze de veroorzakers van de crisis tot grootste partij stemmen.

  2. RadaR zegt:

    Ik ben oprecht blij te lezen, Laurent, dat ook jij tot de nog te kleine maar immer groeiende groep behoort, die het echt door heeft. Ik hou me per definitie ver van wervende activiteiten voor welke politieke partij of beweging ook, maar in dit geval zou ik willen zeggen: overweeg eens links te kiezen, waarbij je je niet moet laten afschrikken van het al te subjectieve beeld wat Rob in een logje elders over de SP schetst.

  3. het is meerdere malen betoogd !! de sp vertegenwoordigt het GESLOTEN SYSTEEM denken !! Het is als een soort klokwerk en werkt als een statisch geheel in een voortdurend veranderende wereld. De kracht van het echte socialisme is het OPEN DYNAMISCHE SYSTEEM dat denkt en handelt vanuit het gegeven dat de wereld om ons heen voortdurend in beweging is en waar wel dringend voortdurend korrekties in financieel, economisch en sociaal opzicht moeten worden gepleegd. Dat is de opgave van de INTERNATIONALE !!! NIet alleen binnen, maar zeker ook buiten de grenzen naar solidariteit streven. Streven naar maximalisatie voor de individuele ontplooiing en tegelijkertijd een behoorlijk schild voor de zwakkeren.
    Ja sorry !!! dat is en blijft bespiegelaar’s mening

    • RadaR zegt:

      Een klok als statisch omschrijven …. die had ik nog niet eerder gehoord, Albert. Als dat beeld zou kloppen dan is ook de wereld statisch, denk je ook niet?
      Overigens [no offence] klinkt je gepassioneerde verhaal als een uit het hoofd geleerd hoofdstuk uit het Sociale Manifest. Waarvoor je je wat mij betreft natuurlijk niet hoeft te verontschuldigen.

  4. Mack zegt:

    Mooi logje. Als iemand dit nu eens in de kamer wilde voorlezen. Aan de andere kant, als je keihard gaat bezuinigen zul je ook je ogen dicht moeten knijpen. Als politicus dien je niet te beschikken over gevoeligheid, want dan gaat het mis.

    • robschimmert zegt:

      Zullen we het eelt op de ziel noemen, dat bewijs dat je aan het leven hebt deelgenomen, dat je het hebt geleefd, dat je nodig hebt om te kunnen bezuinigen en om tegelijk in te voelen wat de maatschappelijke effecten ervan zijn, zonder dat die konstatering met je op de loop gaat? Het tegengestelde van wat die Rutte in zijn bagage heeft, namelijk niets.

  5. Fien. zegt:

    Ik ben het met in grote lijnen eens met je Rob, maar wat ik niet kan aanvaarden is de stellingname dat als iemand geen vrouw , partner en kinderen heeft, hij dus nooit sjoegen heeft kunnen krijgen van het echte dagelijkse leven met alle pijn, verdriet en zorgen van alle Nederlanders.
    Dan scheer jij alle singles in dit land wel op één grote uniforme hoop.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s