Leed in Pyongyang

De eerste reaktie op het massale rouwbeklag in Noord-Korea naar aanleiding van het overlijden van Kim Jong – Il zal in de rest van de wereld er allereerst een zijn geweest van grote verwondering, waarna er vervolgens zonder twijfel schamper om gelachen zal zijn. Op zich niet zo vreemd omdat het collectief vertoon en het theatraal karakter ervan nauwelijks de indruk konden wekken dat het spontane uitingen waren van diep doorleefd verdriet. Wie zich beperkt tot die konstatering weet zijn oordeel, zeg maar gerust vooroordeel, over de situatie in Noord-Korea daarmee bevestigd en zal overgaan tot de orde van de dag, terwijl juist een verdere analyse van die beelden best dienstig kan zijn. En dan is het op de eerste plaats opportuun om de vraag te stellen of die beelden in zich nu werkelijk zo uniek zijn dat zij die eerste, verbaasde reactie van ons rechtvaardigen. Want zien wij daar in Pyongyang nu zoveel nieuws onder de zon? Bij nadere beschouwing blijkt dat toch minder het geval te zijn dan we aanvankelijk zouden (willen?) denken.

Of het verschil zou moeten bestaan in de massaliteit en in de zichtbare regie van alle rouwbeklag. Maar voor de rest zijn wij in onze vrije Westerse wereld met de regelmaat van de klok getuige van eenzelfde spektakel als er weer eens een beroemdheid is overleden. Dan worden condoleanceregisters door duizenden, tienduizenden getekend, worden uitvaarten bijgewoond door massaal toegestroomd publiek dat verder met de overledenen vast geen verwantschap zal hebben en zien we een collectieve hysterie zich meester maken van grote aantallen mensen. Weliswaar niet georkestreerd, maar er is beslist wel sprake van een zachte hand die velen tot die staat van verdriet en rouw heeft gebracht bij het heengaan van fenomenen zoals Hazes, Diana en Fortuyn. Een hand die hen zo heeft geconditionneerd dat ze niet anders meer konden dan in dat gezamenlijk verdriet meegesleept worden. Vandaar die gedachte dat er in Pyongyang niet zo gek veel nieuws onder de zon was. Want bij ons in het Westen kunnen wij er ook best wat van, van zo’n potje met zijn allen publiekelijk lijden en huilen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Leed in Pyongyang

  1. Mack zegt:

    Natuurlijk. Maar dat verdriet van ons is gespeeld, dat van hen is echt. Wat wil je ook, als de berg waarop de zoon van de grote leider is geboren, gromde toen de zoon werd geboren? Het is niemand minder dan Jezus Christus die daar dood ging. En dan heeft de bevolking ook nog niet goed voor hem gezorgd omdat hij zo jong overleed.

    Ik begrijp werkelijk niet waarom het toegestaan kan worden dat zo’n man miljoenen mensen liet verhongeren. Want dat deed hij toch door alle contacten met de buitenwereld te verbreken. Zelf verbraste hij miljoenen terwijl de bevolking gras kon eten. Ik begrijp best dat Amerika niet zomaar binnen kon vallen zonder een wereldoorlog te riskeren, maar dat hadden ze toch met China en Rusland kunnen bespreken? Ik vind dat als een dictator meent zijn volk zo te mogen behandelen, dat dat reden is om hem met geweld af te zetten. Dat heeft niks met westerse arrogantie te maken maar met bezorgdheid om die bevolking. Natuurlijk ze zijn geindoctrineerd, maar ik begreep wel dat vluchtelingen snel van hun communistische standpunt genezen waren toen ze eenmaal over de grens gekomen waren.

    Hopelijk gaat het met de kleinzoon beter.

  2. Frankie zegt:

    @ Mack

    “Ik vind dat als een dictator meent zijn volk zo te mogen behandelen, dat dat reden is om hem met geweld af te zetten. Dat heeft niks met westerse arrogantie te maken maar met bezorgdheid om die bevolking.”

    Even copypasten dit, hoor. Het is zo grappig.

  3. Mack zegt:

    Grappig, maar waarschijnlijk niet om te lachen?

  4. Nanos zegt:

    Van die collectieve rouw in het westen begreep ik ook al niets.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s