Het circus der Kerstkaarten

Het is 9 december, dus nog twee volle weken te gaan voor de voorbereiding van het feest der feesten, Kerstmis. En daarmee is het kort dag geworden. Want wat moet er niet allemaal nog gedaan worden om van die 25e en 26e december weer gedenkwaardige dagen te maken? De Kerstboom moet worden opgezet en alle versieringen dienen in huis nog hun plaats te krijgen, als de welbekende stukjes tenminste al gecomponeerd, samengesteld en ineengestoken zijn. Dan de inkoop van alle Kerstgeschenken, welke – crisis of geen crisis – natuurlijk onbelemmerd doorgang vindt plus de voorbereiding van het Kerstmaal dat natuurlijk niet zo maar op de dag zelf gereed gemaakt wordt, maar aandacht, brainstorming en denkwerk vooraf vereist met daaraanvolgend uiteraard de aanschaf van alle vereiste ingrediënten die – hoe kan het ook anders – vanzelfsprekend niet in een en dezelfde supermarkt te krijgen zijn. Zo volmaakt is Albert Heijn, zelfs de grootste editie ervan, nu ook weer niet. Wat al met al zeeën van tijd vraagt en ook kost. Blijft over het waarschijnlijk grootste corvee dat elk jaar om deze tijd toch weer tussen alle bedrijven door verricht moet worden en waar ook geen ontkomen aan lijkt. Zo dwingend is die plicht, als ze daarbij ook niet de mogelijkheid biedt tot competitie en onderscheid in het sociaal verkeer waarin de controle daarop ook nog eens evident aanwezig is als je er tenminste gevoelig voor bent.

Het gaat inderdaad over de Kerstkaarten die elk jaar weer met miljoenen en nog eens miljoenen tegelijk verzonden schijnen te moeten worden omdat de gemiddelde Nederlander niet aan de bijna fysieke aanvechting, aan die wringende plichtmatigheid ontkomt om ieder die op zijn minst ooit wel eens in zijn nabijheid heeft verkeerd, het allerbeste te wensen voor de Kerstdagen en voor het komende nieuwe jaar. Met bakken worden ze verzonden vergezeld van de heimelijke wens om er liefst evenzovele terug te ontvangen om deze dan nadrukkelijk te tonen aan al het bezoek dat je op en rond die dagen meestal ontvangt. Dat scoort en brengt sociaal prestige in het geding. Een verdere betekenis heeft al die schrijverij, denk ik, nauwelijks, waardoor het met het vorderen der jaren steeds meer in de buurt van een loos gebaar is gekomen. En omdat een en een voor mij nog altijd twee is, wordt de konklusie daarmee voor mij onvermijdelijk dat ik in de omstandigheden waarin ik, waarin wij zijn komen te verkeren, me niet meer leen voor deze flauwekul. Met als gevolg dat de verzending van Kerstkaarten dit jaar achterwege blijft en wij gaan volstaan met die groet en die wens rechtuit het hart en het hele jaar door, zonder dat die blijk van onze beste bedoeling ook nog eens vastgelegd hoeft te worden. Omdat dat in feite verspilde moeite is.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Het circus der Kerstkaarten

  1. Sjoerd zegt:

    Om heel eerlijk te zijn doen we dit al jaren niet meer. De behoefte om de post in deze te steunen ontgaat me, en verder handel ik het mondeling af, een schriftelijke bevestiging vind ik onnodig…..

  2. Mack zegt:

    Jammer eigenlijk dat je over dit soort dingen gaat nadenken. Als kind zie je toch alleen maar die hele rij kaarten zonder je er iets bij af te vragen. Maar dat geldt voor meer dingen.

  3. Margo zegt:

    En wat die je dan als je zelf kaarten ontvangt? Al jaren neem ik me voor de kaartenschrijverij te laten voor wat het is, maar dan komen er toch weer kaarten binnen en vind ik het onaardig niets terug te sturen. Waardoor ik, dat begrijp ik wel, er nooit vanaf kom!

  4. Ximaar zegt:

    Ik doe het zeer beperkt naar een paar kennissen en directe familie. Met 20 kaarten houdt dat zo ongeveer op. Trouwens geen Kerstkaarten, maar Nieuwjaarskaarten die ik pas na de Kerst op de post doe.

    Ik kreeg trouwens een mail van je, maar denk dat dat Spam was. Ik vertrouwde het niet en heb hem ongeopend weggegooid. Je moet rond deze tijd erg oppassen met kettingbrieven en waarschuwing die een virus kunnen bevatten.

  5. Margo zegt:

    Die mail kreeg ik ook, betrof een waarschuwing voor een virus, ik heb ‘m beantwoord, klopt dat Rob?

    • robschimmert zegt:

      Ik kreeg hem uit betrouwbare bron. Van een van mijn dochters die ik er niet van verdenk dat zij een digibete is. Dus was er volgerns mij niks mis mee. Wat tot nu toe ook zo is gebleken. En jouw antwoord heb ik inderdaad gehad, met dus dit antwoord erop, dat ook geldt als reactie @Ximaar.

  6. Ximaar zegt:

    http://kassa.vara.nl/actueel/algemeen-artikel/nieuws/hallmark-waarschuwing-is-nep/

    Het is nogal simpel. Ten eerste slaat Kassa op ICT-gebied en overalwaareenstekeraanzit-gebied alle planken compleet mis. Ik ben geen Trosfan, maar zeker als het om zoiets gaat schat ik die veel betrouwbaarder in. Het andere is dat ik deze hoax herkende uit 2008. Echte ICT-sites als Webwereld en Tweakers hebben er geen woord aan besteedt zelfs niet dat Kassa nu zelf meldt dat het een hoax is.

    Daarnaast krijg ik alle vormen van spam en die worden netjes afgevangen en in een spam of een virusmap geplaatst. Daar zaten vooral accountdingen bij van banken, maar de laatste 2 jaar geen enkele Hallmarkkaart. En wat nog langer niet meer gebeurt is dat een virus een PC stuk maakt. Virusmakers werken tegenwoordig vooral samen met reclamemakers en verdienen er veel meer aan als ze je PC heel laten en daar voor de reclame interessante data van kopieren en doorsturen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s