Een Europees echec?

Het kan bijna niet anders, denk ik, dan dat de schuldencrisis de voorbode is van een ingrijpende wijziging in de mondiale markt – en economische verhoudingen. Het is het achterhoedegevecht dat Europa nog levert om zijn primaat en zijn welvaart te behouden. Dat is tot mislukken gedoemd gezien de omvang van de opkomende macht van landen als China, India, Rusland, Brazilië en Zuid – Afrika met hun potentieel aan arbeidskrachten en grondstoffen. Maar wat met name ons continent hindert, is allereerst de volslagen politieke verdeeldheid tussen de verschillende landen die nog altijd het eigenbelang meer gewicht toekennen dan die gezamenlijke eenheid, waar juist de kracht door ontstaat om een serieus te nemen speler op wereldniveau te zijn. Verder helpt het allerminst dat die competenties over een breed front ontbreken die een eerste vereiste zijn voor politiek leiderschap, zoals natuurlijk gezag en inhoudelijke kennis van de materie. Met als direkt en ook logisch gevolg de onenigheid en besluiteloosheid die de Europese regeringsleiders doorlopend ten beste geven en welke er bepaald niet toe bijdragen om het vertrouwen van de financiële wereld in de Oude Wereld en haar banken te herstellen.

En was het maar zo dat de voortekenen op verandering en verbetering wezen. Maar niets van dat al, ook niet op die zoveelste top, nu op 8 en 9 december. Van het tegendeel zal er eerder sprake zijn met dit verzameld onvermogen dat de Europese belangen moet behartigen en de schuldencrisis het hoofd dient te bieden. Waar dus tot op heden ook niets van terecht is gekomen en dat ons opnieuw het ergste moet doen vrezen. Want uitgaande van het politiek gewicht dat wij in de vorm van Rutte en de Jager op dit niveau inbrengen en vrezend dat onze partners in Europees verband ook niet veel meer te bieden hebben, zijn wij Europeanen wel mooi gesjochten dat ons lot op dit keerpunt in onze geschiedenis in handen ligt van dit krachteloos collectief leiderschap, waarin onze inbreng dus naadloos past, met ook nog eens de echo van Wilders op de achtergrond. Je zou er waarachtig heimwee van krijgen naar Bos en Balkenende, die nog met kennis van zaken spraken en niet maar wat schaapachtig meeknikten omdat ze van het hele verhaal geen snars begrepen en zo ons lot naar de verdommenis hielpen. Want iets anders kan er bijna niet meer gebeuren.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in De wereld en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Een Europees echec?

  1. Mack zegt:

    Als jij (!) zelfs als bijna heimwee krijgt naar Balkenende, dan moet hij wel heel goed zijn geweest. Wouter Bos vond ik één der betere ministers van financiën.

    • robschimmert zegt:

      Let op de intonatie: “Je zou er waarachtig….” Waarmee ik echt niet wil zeggen dat hij zo geweldig was, maar in elk geval wel met meer, veel meer kennis van zaken over deze materie sprak, samen met Wouter Bos, dan die twee schapen die nu de wei in zijn gestuurd om onze belangen te dienen.

  2. RadaR zegt:

    Correctie: Wouter Bos was er veel beter in de indruk te wekken, dat hij wist waarover hij sprak en wat hij deed. Wat betreft je oordeel over de huidige 2 is correctie volledig overbodig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s