Een gevallen ster

Als ik het goed begrepen heb, is het vandaag ingeslagen als een bom. Een diepe teleurstelling zou zich meester hebben gemaakt van Limburgse culinaire kringen. Waar daarbuiten overigens niets van te merken is geweest. Wat duidelijk maakt hoe ver het koksgilde dat daar dus deel van uitmaakt, buiten de werkelijkheid opereert. Want als je alleen maar uit pure ergernis over het uitblijven van Michelin – sterren in Limburg weet uit te roepen dat dat gewoon niet kan omdat Nederland aan een nieuwe derde ster toe is, dan heb je er al weinig van begrepen. En sta je nog veel minder met beide benen op de grond als je vervolgens hardop aanvoert dat voor dat passeren van de Nederlandse koks geen enkele reden is omdat ons land niet hoeft onder te doen voor de Belgische, Duitse en Italiaanse keukens die dit keer wel bedolven werden onder de tweede en derde sterren. Klinkklare onzin, die alleen maar uit de mond kon komen van zo’n van Wolde die met zijn Maastrichts restaurant Beluga voor het zoveelste achtereenvolgende jaar die derde ster miste, waar hij al evenzovele malen op had gerekend en welke hij zich ook steeds publiekelijk, via zijn vrienden van de pers, had toegedicht.

Hetgeen een volgend bewijs is van ’s mans zelfoverschatting en van zijn gemis aan kontakt met de werkelijkheid van alledag, welke zijn ultieme bekroning vond in zijn uitspraak en tegelijk opinie dat hij iedere vrouw zijn bed in kan koken. En dat klaagt dan nog over het mislopen van die derde ster. Wat uiteraard meer dan vanzelfsprekend is omdat men bij Michelin ook niet helemaal gek is en bovendien de meest scherpe criteria hanteert voor de toekenning van zo’n derde ster. Want het zou best wel eens zo kunnen zijn dat je voor die echte bekroning niet eens het verschil met vondsten en kookkunsten hoeft te maken. Maar dat houding en gedrag daarvoor bepalend zijn. Waardoor die van Wolde (foto) zich geen enkele illusie hoeft te maken omdat hij dat met zijn zelfingenomeheid en gebrek aan zelfkennis toch nooit leert. En voor de rest hoeft er aan dit hele circus en aan zo’n zelfbenoemde artiest als die Beluga – kok zo graag wil zijn, geen woord vuil gemaakt te worden, omdat het sop de kool niet waard is, laat staan dat een gelegenheid als de toekenning van Michelinsterren er maatschappelijk ook maar iets toe doet. Om dus nog maar over van Wolde te zwijgen, wiens enige nut in feite bestaat uit de vulling van de krantenkolommen van de achterste pagina.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Een gevallen ster

  1. Mack zegt:

    Inderdaad zeg. Een beetje bescheidenheid kan wonderen doen. Ik hoor wel eens meer van die mensen die een bepaalde eer niet krijgen roepen dat het aan de omstandigheden ligt. Of dat ze eigenlijk te goed zijn en ze daarom die eer niet gekregen hebben. Wie zichzelf verheft…

  2. Sjoerd zegt:

    De man wil gewoon meer verdienen… denk ik dan. Dezelfde kwaliteit voor een hogere prijs. Voor mij is koken een hobby, ICT ook. Het laatste is mijn vak geworden, na zeer lang nadenken… het eerste had dat ook kunnen zijn.

  3. Frankie zegt:

    Want het zou best wel eens zo kunnen zijn [dat je voor die echte bekroning niet eens het verschil met vondsten en kookkunsten hoeft te maken. Maar dat houding en gedrag daarvoor bepalend zijn.]
    Waardoor [die van Wolde (foto) zich geen enkele illusie hoeft te maken omdat hij dat met zijn zelfingenomeheid en gebrek aan zelfkennis toch nooit leert.]

    Uw naam is Andre? Of toch Edouard?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s