De leukste op de deurknop na

Om nog een beetje bij te blijven en mijzelf niet het gevoel te geven dat ik maar wat in de ruimte zit te kletsen, schuif ik ook wel eens aan bij televisieprogramma’s, waar ik in principe niets mee heb, maar die wel aan staan omdat ik niet de enige hier in huis ben die weet hoe de afstandsbediening werkt. Bovendien kan het niet altijd high brow en verfijnde smaak zijn wat de klok slaat. Zo zit het leven namelijk niet in elkaar. Vandaar dat ik gisteravond getuige was van een programma op Nederland 1 waarin een klas leerlingen van een middelbare school na zoveel jaren weer bij elkaar wordt gebracht. De logische titel luidt “De reünie” en er is weinig fantasie voor nodig om te bedenken wat de rode draad in zo’n uitzending is. Succes en falen blijken dicht bij elkaar te liggen, net zoals geluk en verdriet aan elkaar grenzen, laat dat programma zien, waarmee het een geheid succes is en altijd de aandacht vangt, omdat het immers over gewone mensen gaat die een kopie zijn van jou en mij. Dus wat dat betreft was er ook niets mis met dat programma, dat voor mijn gevoel toch half en half naar de knoppen werd geholpen omdat de presentator er nogal moeite mee had om op het goede moment de juiste toon aan te slaan. Wat niet een enkele keer bij toeval gebeurde, maar waarop ik hem een aantal malen betrapte, in elk geval steeds merkte dat mijn tenen kromden en ik mij afvroeg of de vent wel door had wat hij zei of waar hij het over had.

Waarmee hij in ieder geval precies voldeed aan dat profiel dat aan zoveel televisie – presentatoren kleeft, namelijk dat ze zichzelf belangrijker achten dan het programma, waarin zij acteren, en de gasten die daarin verwelkomd worden. Zo ook deze Rob Kamphues, die voortdurend ernaar solliciteerde om steeds op het verkeerde moment de leukste te willen zijn op de deurknop na, onderwijl daarmee ook het bewijs leverend waarom hij als cabaretier finaal mislukte en kompleet afging. Want zoutelozer kon het al niet wat hij tegenover die oud – leerlingen debiteerde, terwijl hij er ook nog eens blijk van gaf, gefixeerd als hij op zichzelf was, dat hij ieder gevoel en respect overduidelijk miste, op het pijnlijke af, met zijn ongetwijfeld lollig bedoeld commentaar, dat nergens op sloeg of totaal verkeerd uitpakte. En wie mij niet gelooft en Kamphues toch hoog heeft zitten, moet de moeite maar nemen om “De reünie” van gisteravond op Uitzending gemist nog eens te bekijken. Ik beloof een hele reeks missers die dom en schaamteloos worden opgediend, en dus zeker geen zoekplaatje rond deze man, die zichzelf zo openlijk te kijk en te kakken zette.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Media en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op De leukste op de deurknop na

  1. mack zegt:

    Niet gezien nee, maar ik keek dit programma geregeld. Toen is het mij nooit zo opgevallen. Maar goed, hij ruilde zijn Alfa in voor een Lexus. Dan weet je het wel.

  2. Frankie zegt:

    Die ken ik niet.

  3. Margo zegt:

    Dit niet gezien, maar vind die man ook irritant aanwezig. Vroeger deed Koos Postema een soortgelijk programma, die deed het beter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s