De neergang van de R.K-kerk

Hoezeer de wereld rondom ons (maar misschien wijzelf ook wel) veranderd is, kan al opgemaakt worden uit de presentatie van een enkel nieuwsfeit en evenzo uit onze reaktie daarop. Een sprekend voorbeeld daarvan deed zich vanochtend aan mij voor toen ik ergens, op een tamelijk onbekende site, las dat de Paus een nieuwe bisschop, waarvan ik de naam nu al vergeten ben (!), in Breda had benoemd. Dit bericht was ik nergens tegengekomen, noch in een nieuwsjournaal op tv, noch in een krant of op een prominente site. Het werd als het ware achterom bij mij binnen gebracht en veroorzaakte bij mij ook niet meer dan een schouderophalen alsook het simpele “Het zal wel” waarna ik over ging tot de orde van de dag. Waarmee het kontrast met het effekt van dergelijk nieuws zo’n dertig jaar of iets meer terug wel het meest duidelijk in beeld wordt gebracht. Want toen, rond of even voor 1980, was een bisschopsbenoeming in de Nederlandse kerkprovincie voorpaginanieuws, zoals ook het Achtuur – journaal ermee opende.

Het bracht wat teweeg, zo’n enkel bericht, herinner ik mij nog maar al te goed toen Gijsen en Simonis als bisschoppen werden benoemd in respektievelijk Roermond en Rotterdam. Zij waren immers de exponenten van het conservatisme en de leerstelligheid in de Rooms – Katholieke kerk, waardoor hun benoeming ervaren werd als een ingreep in de autonomie van de Nederlandse kerkprovincie. Het hele land, ook het niet katholieke deel, bemoeide zich ermee, want stond bijna op zijn kop en had er een mening over. Zo was het toen. En hoe het nu is weten we maar al te zeer. Want wat zal het ons een rotzorg zijn wat er gebeurt in de Rooms – Katholieke kerk, die zich in de loop der jaren met zijn steilheid in de leer en zijn dubieuze geschiedenis zo heeft gemarginaliseerd dat je daar als weldenkend mens niet bij wil horen. Laat staan dat je nog belangstelling koestert voor het reilen en zeilen van een club die willens en wetens, want met het gelijk aan zijn zij, de weg van de eigen ondergang kiest.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op De neergang van de R.K-kerk

  1. Mack zegt:

    Dus ze zijn allemaal gek? Nou, dat zie ik toch anders.

  2. Frankie zegt:

    Ik hou van God met heel mijn hart en heel mijn ziel en tja, ook met heel mijn verstand. Hadden ze Mattheus 37 maar niet moeten laten staan hoor.

  3. Sjoerd zegt:

    Mijn vader zei altijd: “Geloven doe je niet in de kerk… en als er een God is is die voor iedereen gelijk”.

  4. Laurent zegt:

    Gijsen, die was nog aanwezig bij mijn Heilig Vormsel; de definitieve bevestiging van je toetreding tot de Katholieke Kerk, strategisch gepland op twaalfjarige leeftijd, als je nog net niet zelfstandig bent begonnen te denken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s