De wereld van de dans

De meeste vormen van kunst kunnen mij best bekoren. Ik ben geen actieve beoefenaar ervan, maar ik mag mij er toch graag mee bezighouden, zij het op de meer passieve manier, als toeschouwer of als luisteraar dus. Uiteraard verkies ik het ene genre meer dan het andere. Echter, door de bank genomen heb ik met elke kunstvorm wel iets. Met één grote uitzondering waar ik bij de eerste aanblik ervan meteen al de kriebels krijg, omdat ik er echt niets mee kan en er ook weinig van snap. Dan heb ik het over ballet, zowel in de klassieke als in de moderne versie. Zij het dat ik in de traditionele dans nog wel aanknopingspunten kan vinden. Waar dan meteen ook alles mee is gezegd. Ik zie wel bewegingen op de maat van de gespeelde muziek, maar wat de bedenker van al die passen en sprongen, van het hele lijnenspel, er precies mee wilde tonen en beweren, is mij altijd volledig ontgaan. Wat nog een graad erger is bij het moderne ballet, waarvan de abstractie voor mij volledig te hoog gegrepen is, waardoor het voor mij een bij voorbaat gepasseerd station blijkt te zijn. Komt bovendien bij dat ik met die wereld van de dans, voorzover dat binnen mijn zicht en bereik komt, totaal geen affiniteit heb, er weinig mee kan. Noch met die graatmagere lijven van de ballerina’s die op zijn hoogst onwezenlijkheid uitstralen, noch met de nichterigheid waar de dansers doorgaans mee behept zijn.

Waarmee ballet zich voor mij op afstand plaatst en daarmee ook drempels opwerpt die de toegankelijkheid van deze kunstvorm vooral belemmeren en tegelijk ook een rem op die impulsen zet die juist de brede belangstelling en het enthousiasme voor het ballet teweeg zouden moeten brengen. Bij mij werkt het tenminste wel zo dat ik mij de buitenstaander voel ten opzichte van dat gesloten wereldje dat zich ook nog eens in artistiek opzicht op een lastig te begrijpen wijze uit en daarmee zeker niet uitnodigend is. Logisch dat veel mensen heel moeilijk warm lopen voor ballet, als het zo in zichzelf gekeerd is en gehuld in een zekere exclusiviteit. Kijk nogmaals bijvoorbeeld naar mij, hoewel ik mij zeker niet opwerp als de maat der dingen. Maar het is wel zo dat ik met al mijn goede wil en zeker met mijn belangstelling er nog altijd niet in geslaagd ben om gevoel te krijgen voor het ballet, en dat na een herhaald proberen dat vijftig jaar terug al tot mislukken gedoemd bleek, omdat de geest van het ballet mij maar niet te pakken kreeg. Nou, wat kan er dan nog verwacht worden van hen voor wie kunst over de hele breedte geen dagelijkse kost of een lekkernij is? Dan kan het met ballet zoals het nu eenmaal is, bij hen toch helemaal nooit wat worden?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op De wereld van de dans

  1. Frankie zegt:

    Wat kan een mens zich toch vergissen! Hier blijkt onomstotelijk uit dat je er toch echt geen bent! 😉

    Is dit misschien iets voor jou? Jonge danseresjes; die mogen nog spichtig zijn. De muziek is van de middeleeuwse mystica Hildegard von Bingen. (Het gaat mij eigenlijk om de muziek, choreografie is opluistering).

  2. Laurent zegt:

    Nee, dans is iets waar ik ook nooit wat mee gehad heb, niet om naar te kijken en al helemáál niet om te doen.

  3. Margo zegt:

    Misschien moet je het maar geen ‘dans’ noemen maar ‘bewegingskunst’ . Omdat mijn toenmalige schoonzus in de danswereld werkte en mijn broer het licht bij die voorstelling deed, heb ik eens een fantastische voorstelling gezien. Ik heb met open mond zitten kijken. Prachtig. De vloeiende vormen die de lichamen maakten, het licht en geluid, het was één. Het klassieke ballet (Zwanenmeer) kan ik minder waarderen. Wel mooi maar voorspelbaar en dus saai.

  4. bespiegelaar zegt:

    Rob, wat stelt je me nu toch teleur. Konden de beelden van danser marijn rademaker je niet bekoren?? Helemaal geen nichterigheid, juist stoere mannelijkheid en ja wat dan nog??? Bekijk doornroosje en het nationaal danstheater en marijn als solistisch danser nog eens goed !!!

  5. Nanos zegt:

    Ik vind die moderne dans vaak juist heel boeiend, meer dan de klassieke.
    Ik heb niets met opera, en heel weinig met toneel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s