De 130 van Charlie

Het blijft toch typisch liberaal geneuzel. Dat gezeur van de VVD dat uiteraard namens de hardwerkende Nederlanders wordt gedaan, om de maximumsnelheid op een groot deel van de autowegen te verhogen van 120 kilometer per uur naar 130 kilometer per uur. Geen beter voorbeeld van symboolpolitiek dan dit voortdurend gezanik, waarbij dat hoofd van die Charlie Aptroot ook meteen het beste past. Want welk doel wordt er nu eigenlijk gediend met die 10 kilometer die er per uur harder gereden kan worden? Wie schiet hier wat mee op? Voor mij zet het in elk geval geen zoden aan de dijk. Ik schiet er niets mee op als ik over de duim bereken hoeveel sneller ik van mijn woning in Schimmert in hartje Amsterdam kan zijn. Waarbij ik spreek over een afstand van exact 200 kilometer. Een gemakkelijke rekensom leert mij dan dat als ik dat traject van begin tot eind, dus voortdurend, met die 10 kilometer hogere maximumsnelheid afleg, dat ik dan een tijdwinst van 8 minuten boek.

Is dat al weinig indrukwekkend en in feite een scheet op de eeuwigheid, het is natuurlijk ook nog eens theoretische winst, omdat er maar op enkele delen van het hele traject die 130 kilometer per uur gereden mag worden. Wordt er verder rekening mee gehouden dat niet de hele 200 kilometer uit autosnelweg bestaat, dan wordt wel duidelijk wat dit hele liberale verhaal in de praktijk precies te betekenen heeft en per saldo voorstelt. Een wassen neus is nog te veel gezegd. Spreek liever over een fopspeen die de automobilist wordt voorgehouden met het stellige geloof bij die meneer Aptroot dat hij iedereen met al zijn gedoe zo blij als een kind heeft gemaakt. Terwijl de werkelijkheid juist zo pijnlijk omgekeerd is, namelijk met Charlie kraaiend van vreugde in the picture, terwijl autorijdend Nederland zich in het ootje genomen weet door ook deze ketelmuziek van de VVD die in de praktijk dus helemaal niets voorstelt en het toonbeeld van symboolpolitiek genoemd kan worden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op De 130 van Charlie

  1. mack zegt:

    Toch niet helemaal mee eens. Voor je gevoel is 130 een flink stuk harder dan 120 en zal je minder snel geneigd zijn te hard te gaan rijden. Misschien een kwestie van wennen. Je zult daar ook minder onzinbekeuringen oplopen.

    Verder is het misschien een wassen neus en symboolpolitiek, dat is altijd nog beter dan schadelijke politiek zoals het korten van minima.

  2. Nanos zegt:

    Per saldo mag je op die wegen waar je officieel 120 mag hele stukken maar 90 rijden, of 70.
    Waar hebben we het eigenlijk over?

  3. Frankie zegt:

    Hopelijk zien steeds meer mensen in hoe Foutief zowel rechtse als linse politieke denkbeelden zijn – allebei even hebberig en jaloers zich stortend op de financiele koek en daarin allebei even verwaand -, ja hoe foutief het hele politieke bedrijf daarmee is, en gaan er steeds meer mensen op de PvdD stemmen zodat het volgende kabinet eindelijk door de cast van de Fabeltjeskrant kan worden gevormd en we een zucht van verlichting kunnen slaken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s