Vrouwenemancipatie?

Het zou me verbazen als het mij alleen regelmatig overkwam. Zo kan ik me ook niet voorstellen dat ik de enige ben die daardoor met plaatsvervangende schaamte wordt vervuld. We kunnen dan wel in 2011 leven en de nodige emancipatiegolven hebben beleefd, vaker blijkt de klok nog gewoon stil te staan en kon het wel 1911 zijn als je bepaald gedrag van mensen goed onder ogen ziet en echt kritisch beschouwt. Je moet er wel alert op zijn, want anders zou het zo aan de aandacht kunnen ontsnappen, omdat we er toch half en half aan gewend zijn dat er onderscheid wordt gemaakt en bestaat in het tegemoet treden van mannen en vrouwen, met name als ze zich in elkaars gezelschap bevinden. Want ga maar eens na tot wie bij zulke gelegenheden het woord wordt gericht. En natuurlijk spelen daarbij traditionele uitgangspunten en verwachtingspatronen een belangrijke rol. Wie het anders gewend is of nog nooit heeft meegemaakt, moet het vooral zeggen. Maar eerlijk gezegd ga ik er van uit dat de respons nul komma nul zal zijn omdat het verschijnsel wijd en zijn verbreid is, dus in feite alom herkend moet worden. Daardoor zal ik niet aan dovemansoren spreken als ik het hier over mijn terugkerende irritatie heb wanneer ik met mijn vrouw bijvoorbeeld in een galerie ben en daar steeds weer die galeriehouder tegen kom die zich tot mij richt en gewoon langs mijn vrouw blijft kijken.

En veel anders vergaat het ons niet als we in een meubeltoonzaal zijn of wat rondlopen in een showroom voor auto’s. Ook op die plaatsen ben ik telkens de exclusief aangesproken persoon omdat daar kennelijk nog steeds de aloude wet en de vooronderstelling geldt dat de man over de grote uitgaven gaat en de gezinsbudgetten beheert. Voor een omslag in het denken moet je op die plekken dus niet zijn noch hoef je ook maar een beweging in de door ons gewenste richting te verwachten als mijn vrouw met een enkel woord en gebaar aangeeft ook bij het gesprek betrokken te willen worden. Er wordt stug volhard in dat foute gedrag, dat zo ingesleten is dat er niet eens wordt beseft hoe onbeschoft het in wezen is en welke risico’s men zo loopt om de eigen zakelijke glazen in te gooien. Waarmee ik verder alleen gezegd wil hebben dat de hele vrouwenemancipatie in genoeg opzichten nog altijd een wassen neus blijkt en geen echte stappen zet zolang het geduld van het papier en alle vrome wensen het afleggen tegen de macht der gewoonte van mensen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

14 reacties op Vrouwenemancipatie?

  1. math zegt:

    Als verkoper trapte ik daar niet in. Vooral was ik op mijn hoede bij de dominante mannen die hun vrouw de mond snoeren, als ze een opmerking maakte. Bovendien besefte ik dat als de vrouw voor mij koos,als zij het mij gunde, dat de man wel de knip beheerde, maar de vrouwen beslisten.
    Hoe vaker de man de vrouw overvleugelde, des te meer betrok ik haar steeds bij het gesprek, vroeg steeds wat haar idee was, hoe zij erover dacht en wat haar ervaringen en wensen in deze waren. Al mijn personeel wees ik er met grote regelmaat op niet de fout te maken de vrouw te veronachtzamen. Bovendien voelen veel mannen zich zelfs gestreeld door de aandacht, die hun vrouw krijgt, voorwaarde dat een en ander professioneel en subtiel gebeurt in oprechtheid en eerlijkheid.

  2. fien zegt:

    Ha, ha die Rob.
    Als ik een auto koop en dat heb ik drie keer in mijn werkend leven gedaan, komen wij binnen en richt ik het woord tot de verkoper. Met de simpele boodschap, ik wil een auto.
    En heb ik nooit enige discriminatie ervaren.
    Het is je houding en je levensinstelling.
    Misschien moet je je eigen handelen eens onder de loep nemen. Kom jij wat dominant over. En de mensen richten zich automatisch tot die persoon die zich handelend opstelt.En ook misschien de provincie waarin je woont. Limburg lijkt me niet de vooruitstrevendste.
    Maar ik heb mijn hele leven gewerkt. En heel veel zaken zelf moeten opknappen.
    Misschien heeft dat meegespeeld.

  3. math zegt:

    Wat te denken van de aanhef bij alle schrijven van de overheid en haar instellingen, banken, verzekeringen, en zelfs vele commerciele bedrijven met : “geachte heer en mevrouw,
    Nog erger : Geachte Heer , Aan de Heer des huizes, Aan de bewoners van dit adres, etc.
    Waarom vanaf nu niet altijd : “Goeiemorgen mevrouw en meneer,..
    De meest onbeschofte correspondentie ontvang ik nog steeds van de belastingdienst.
    Ze kunnen het misschien gemakkelijker maken, maar volgens hun is de vrouw schijnbaar nooit aan te spreken. Misschien maar goed ook, als ik de nurkse en onvriendelijke toon lees, waarop ze steeds te keer gaan. Ze moeten hoofdstuk 1 van het verkoopboek eens lezen: vliegen vang je met honing en niet met azijn.

    • mack zegt:

      De belastingdienst heeft niks te verkopen en heeft dus ook geen belang bij overdreven vriendelijkheid. Ik ben persoonlijk gek op hun formele taalgebruik en de inspecteur dienst aangesproken te worden als “weledelgestrenge heer”.

      @Rob: ik zat gisteren samen met Linda bij het tien minutengesprek op school, maar de juffrouw praatte haast alleen tegen haar. Mij keek ze af en toe even aan. (niet juffrouw Kim trouwens) Maar eerlijk gezegd stoor ik me er ook helemaal niet aan. Als ik een punt wil maken moet ik dat toch zelf doen.

  4. Sjoerd zegt:

    Ik zal nooit het gezicht van de verkoper vergeten bij V&D. Mijn vrouw was op zoek naar iets en ik stond er gewoon bij te kijken. De verkoper komt nota bene op mij af met de vraag kan ik u helpen. Waarop ik zei natuurlijk, je mag mijn vrouw helpen zoeken… Maar zonder gekheid, dat was 40 jaar terug, nu ervaar ik dat niet meer en vraagt men meestal aan mijn vrouw… Ik denk ook dat dit een stukje opstelling van jezelf is.

  5. Frankie zegt:

    “Er wordt stug volhard in dat foute gedrag, dat zo ingesleten is dat er niet eens wordt beseft hoe onbeschoft het in wezen is en welke risico’s men zo loopt om de eigen zakelijke glazen in te gooien.”

    Dus je vrouw en jij laten het beiden stilzwijgend gebeuren dat zij gedist wordt door verkopers? Dat telkens laten gebeuren vind ik pas respectloos naar vrouwen. Naar jouw vrouw om precies te zijn, zowel van jou als van haarzelf. Jouw vrouw, die ook op dit weblog steeds, althans sinds ik hier lees, systematisch buiten beeld is gebleven. Ik weet niet wiens idee of wens dat is, maar met zo’n achtergrond-houding vraag je er natuurlijk wel om dat zij niet gezien wordt.

    • robschimmert zegt:

      Wat is dissen? Ik ken dat woord niet. Het komt niet in mijn Dikke van Dale voor. Verder is dit mijn weblog waarop ik schrijf. Daarover hebben wij met zijn tweeen afspraken waar wij heel tevreden mee zijn. En daar hebben wij dus genoeg aan.

      • Frankie zegt:

        http://www.lmgtfy.com/?q=dissen

        Je spreekt namens jullie beiden. Kan je vrouw ook zelf antwoorden? Dit logje gaat toch over haar of niet? Bestaat ze eigenlijk wel?

        Ik vrees dat jullie met jullie beider houding, in elk geval de jouwe (want daarover heb ik informatie) naar deze ongewenste bejegening door verkopers solliciteren, haar althans geen strobreed in de weg leggen. Niet om jullie ergens van te beschuldigen. Maar wel om jouw beschuldiging aan het adres van verkopers weinig terecht te verklaren.

  6. Ximaar zegt:

    In mijn familie herken ik dit totaal niet. Bij mijn ouders voerde mijn moeder (bjr 1922) het woord, die was beter onderlegd en vooral tactischer. Mijn vader (als die al meeging) stond er maar een beetje bij. We hebben nooit een auto gehad, maar als ze die hadde gekocht dan was mijn moeder alleen daar op uitgegaan na intern overleg. Waarbij mijn vader zou zeggen doe jij dat maar.

    Bij mijn broers en zus is dat min of meer vergelijkbaar. Op een enkel gebied is de man dominant (‘ik weet meer van camera’s) op een ander moment de vrouw.

    Een tijdje terug maakte ik echter wel iets aardigs mee op dit gebied. Een jong ‘buurvrouwtje’ was (na aandrang van haar man) eindelijk een keer zelf met de auto op pad en haar man was bij een buurtvergadering. Die werd gebeld. De navigatie van de auto stuurde haar een kant op die niet kon. Dat was 30km hier vandaan. Compleet in paniek. Ze stond er op dat haar man haar kwam redden. Moest dan maar op de fiets of zo want een 2de auuto hebben ze niet. In dat huwelijk is het overduidelijk zo dat zij een sterke dominante man wilde die alles voor haar mag oplossen. Dat dat anno nu nog bestaat kon ik me bijna niet meer voorstellen.

  7. Ximaar zegt:

    Nog even een aanvulling. Volgens mij heeft het niet te maken met vrouw versus man, maar afmetingen, gedrag (o.a. driftig of rustig), stemgeluid en uitstraling (vriendelijk / vijandig).

    En in een aantal gevallen trekken vrouwen wat dat betreft vaak aan het kortste eind. Mannen zijn doorgaans groter en dat is niet altijd met hoge hakken op te lossen. Maar zet maar een 2 mannen naast elkaar in een winkel en ook dan zal de verkoper zich in eerste instantie tot de grootste richten als zijnde de leider/woordvooerder. (Denk eens aan de protypes Laurel en Hardy.)

    Stemgeluid is minstens zo belangrijk. Hoe lager en rustiger een stem des te beter komt dat over vergeleken met een hoge en gehaaste stem. Geldt voor mannen en vrouwen. In de USA proberen vrouwen al jaren extreem laag te spreken om zo beter over te komen. Fraai vind ik dat vaak niet klinken. Dat het effect heeft is wel zo gezien het success van Oprah Winfrey of Gwenn Ifill. Met een hoger stemgeluid hadden ze het wel kunnen schudden. Let wat dat betreft ook eens op Annechien die Journaal op 3 presenteert. Die gaat het met haar stem nog ver schoppen.

    En ook hier moet je eens 2 mannen tegenover een verkoper zetten, waarbij de ene een lage en de ander een hoog stemgeluid heeft. De verkoper gaat zich dan geheid op de man met het lage stemgeluid richten.

    En mag ik aannemen dat jouw vrouw iets kleiner is en een hogere stem heeft? 🙂

    • Frankie zegt:

      @ Xiwel

      Daarom koos ik altijd het liefst voor kleine mannetjes. Daar val ik tenminste niet zo bij weg, weet je. Maar die aardige kleine mannetjes kozen niet voor mij; zij wilden allemaal een nog kleiner vrouwtje. Moet je eens opletten.

    • Ximaar zegt:

      Lees nu dat Annechien S het 8UJ gaat presenteren.

      • Margo zegt:

        Jeetje ja, en Who the F is Annechien dan wel en waarom is dit een interessante melding Ximaar? Op Twitter wordt het ook steeds gemeld! Presenteren vind ik een groot woord. Ze lezen het voor en doen wat voorgekauwde interviewtjes. Niet dat ik het zou kunnen hoor! Ze hebben de geuzennaam Anchor aan deze voorleesster gegeven. Oh Nederland wat vallen we steeds weer op in onze nietigheid!

        (Dacht even dat Frankie weer in beweging is, gelukkig zijn het oude reacties)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s