De Schnabels

Het gaat me nog niet eens zozeer om wat ze verkondigen, hoewel ik daar zeker een mening over heb. Maar wat mij bij het type lieden waar ik het over wil hebben, het meest de neus uit komt, is die schijnbare achteloosheid waarmee zij vanuit hun veilige en luxueuze positie vaker de vrijheid nemen om zelfgenoegzaam een balletje op te gooien om zo een maatschappelijk debat op gang te brengen. Omdat er, dunkt hen, op het gebied waar zij zich willen roeren, onvoldoende gevoel van urgentie bestaat. Met een air van “Kijk ons weer eens” roepen zij vanuit hun luie stoel in dat kostbare penthouse, van waaruit zij zo’n helder overzicht hebben op het gedoe van de mierenhoop die zich ergens onder aan hun voeten beweegt. De vrijgestelden zijn het, de nieuwe elite die het allemaal scherp ziet en exact weet hoe de vork in de steel zit en daarom fantastische suggesties doet en revolutionnaire oplossingen aandraagt voor allerhande zaken die hen nooit zullen raken. Zo hebben zij hun kostje beslist wel gekocht, waardoor zij de handen vrij hebben om van alles te roepen zonder dat zij er zelf last van hebben, maar anderen des te meer. Waardoor de vraag meer dan gerechtvaardigd is waar deze klootzakken zich mee bemoeien of waar zij het recht vandaan halen om als een dief in de nacht een greep in het leven van anderen te doen. Wat beweegt die ijdeltuiten om slapende honden wakker te maken terwijl ze er zelf geen enkel belang bij hebben noch voordeel of nadeel ervan ondervinden? En geloof het of niet.

Je hebt ze ook nog in maten en soorten met wel als meest uitgesproken exemplaar die Paul Schnabel, die direkteur van het Sociaal Cultureel Planbureau is en daar ook zijn handen vol aan zou moeten hebben, maar uiteraard vanwege zijn enorme voortreffelijkheid een veelheid van bijbaantjes heeft omdat iedereen nu eenmaal op zijn kennis, expertise, deskundigheid, ervaring en nog meer van die competenties zit te wachten. Wat zou deze wereld zonder Schnabel zijn? En wat moeten wij zonder al zijn denkbeelden die het maatschappelijk proces zo aan de gang weten te houden? Zoals hij nu weer bewijst met zijn plompverloren verkondigde idee dat het huidige huizenbezit in de toekomst wel eens van dienst zou kunnen zijn voor mensen om zo de aan hen te verlenen zorg te betalen. Ze hoeven hun huis alleen maar aan een bank of een pensioenfonds te verkopen. Zo gemakkelijk gaat dat dus bij Schnabel die zelf met zijn lucratieve job en zijn fors betaalde nevenfuncties bij Shell, de Utrechtse Universiteit, de NRC, het Helen Dowling Instituut, om maar eens illustere voorbeelden te noemen, uiteraard niets van dat idee heeft te vrezen en zo gemakkelijk praten en vooral fantaseren heeft. Een idee hoe belazerd die gedachten zijn en wat ze voor mensen betekenen, heeft hij vanzelfsprekend niet, want het was immers puur een gedachtenoefening. Wat ervan komt als je leeft in een eigen wereld, die boven de werkelijkheid uittorent. Met de kop klaarblijkelijk in de wolken en daarbij met een naam die je gekwebbel alle eer aandoet.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Samenleving en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op De Schnabels

  1. mack zegt:

    Vast ingehuurd door de VVD om patienten bewust te maken van hoeveel ze de zorg kosten. Waar ik wel bewondering voor heb is het gemak waarmee dit soort lieden aanneemt dat ze hun salaris waard zijn.

  2. bespiegelaar zegt:

    die meneer Schnabel zou best eens één van de bewoners van de TWEE GROTE HEREN (ZIE LOG BESPIEGELINGEN) kunnen zijn. Is het niet fysiek dan toch…… Overigens voortreffelijk logje !!!..

  3. Frankie zegt:

    Datzelfde gevoel heb ik mijn halve leven al zodra een man, welke man dan ook, gaat vertellen wat vrouwen in het algemeen (of ik in het bijzonder) zouden moeten doen om het zichzelf eens wat gemakkelijker te maken. Wat ze in werkelijkheid bedoelen is wat vrouwen (of slechts ik) zouden moeten doen om het mannen nog gemakkelijker te maken.

  4. fien zegt:

    Als ik Schnabel zie, moet ik altijd aan Norbert Schmelzer, bijgenaamd “de gladde täckel” denken.
    Hij lijkt wel wat op een roofvogel. Een gefortuneerde roofvogel, dat dan wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s