Het CDA in de eindstrijd

Het zijn vooral tegenstrijdige gevoelens waar ik last van heb als ik kijk naar de strijd die het CDA nog het meest met zichzelf voert om te overleven. Gegeven het feit dat ik gedurende alle jaren van mijn politieke interesse en betrokkenheid er steeds voor ben blijven duimen dat het eens met dat confessionele machtsblok zou zijn gedaan, was het meer dan logisch geweest wanneer ik nu genoot van dat momentum, van die neerwaartse spiraal waarin de Nederlandse christen – democratie zich op het ogenblik bevindt. Want wat hebben die katholieke, hervormde en gereformeerde machtspolitici mijn idealen veertig jaar lang met hun spelletjes doorkruist en gefrustreerd en mij zo menige teleurstelling bezorgd als ze in hun achterkamertje weer een truc of een streek hadden bekokstoofd met als enig doel om vooral de touwtjes in Den Haag in handen te houden. Ik heb al die confessionelen, die representanten van dat onzalige midden waar je alle kanten mee op kon, nog zonder plooi of kras op mijn netvlies staan en weet dus door wie ik nu om die christen – democratische afgang in mijn vuistje zou moeten lachen. Schmelzer, de Jong, Biesheuvel, van Agt, Lubbers, Roolvink, Smallenbroek, Ruding, Nelissen, Luns, Brinkman en de Geus zijn een paar van die namen waar ik de beroerdste herinneringen aan heb.

Want met een beroep op hun geloof, dus met een stalen smoel beloofden zij A, maar deden zij B. En dat hielden zij vol en verdedigden zij tot zij erbij neervielen en ik er misselijk van werd. Wat dus zo vaak is gebeurd dat je erop ging zitten wachten dat zij tegen de lamp liepen en voor de bijl zouden gaan bij de kiezer. Want dan zouden betere tijden aanbreken, was mijn stellige verwachting. Dus zou daarom nu dan dat lang verbeide uur U aangebroken moeten zijn en ik in de wolken verkeren. Waar geen enkele sprake van blijkt. Vandaar dat gemengde, om niet te zeggen tegenstrijdige gevoel, nu ik zie wie de oorzaak zijn van en garen spinnen bij de afkalving van de christen – democratie. Wat mij vooral duidelijk maakt dat die hele confessionele politiek, of ze nu Rooms, gereformeerd of hervormd was, niets anders was dan jereinste behoudzucht en hypocrisie. Dat laat het CDA namelijk als erfenis na plus de bekende zalvende praatjes, waar de VVD en de PVV zich verder gelukkig mee mogen prijzen, maar er niks wijzer van zullen worden. Want wat christen – democratisch was en is, heeft de onhebbelijkheid om alle kanten op te waaien, afhankelijk van de richting van de wind en van de waan van de dag. Puur en alleen om te overleven en aan de bal te blijven. Zodat je nooit weet wat je eraan hebt. En met zo’n aanhang moeten die twee partijen zich dus rijker voelen…….

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Het CDA in de eindstrijd

  1. Laurent zegt:

    Het verdwijnen van het verraderlijke CDA zou het politieke landschap er in elk geval wel helderder op maken. Je hebt dan in elk geval niet meer zo’n windvaanpartij met een doorslaggevende stem. Laat dat CDA-electoraat zich maar verdelen over VVD, PVV en een beetje PvdA, CU en wellicht GroenLinks.

  2. Laurent zegt:

    Maar vertrouw er maar op dat die weer met een of andere halfslachtige oplossing komen waardoor Koppejan en Ferrier zich gerechtigd voelen met het CDA mee te stemmen en ze tegelijkertijd nog net niet met Wilders hoeven te breken.

  3. Frankie zegt:

    Het CDA had gewoon lange tijd veel succes met zijn moraalridderschap. En nu heeft het dat niet meer. Simple comme bonjour.

  4. RadaR zegt:

    Ik had, heb en zal nooit enige moeite hebben om mijn vreugde over de teloorgang van het CDA te laten blijken. Minimaliseren, wat zeg ik slopen die hap. Het zal een bevrijding voor Nederland zijn.
    Enige angst dat de PVV daar electoraal garen bij zou spinnen is nog niet terecht gebleken.

  5. Sjoerd zegt:

    Ik snap ook niet dat ze nog stemmers over hebben na al dat gekonkel…

  6. Mack zegt:

    Ach gekonkel. Ze moeten op het juiste moment een juiste boodschap vertellen, ongeacht of die afwijkt van wat ze eerder verteld hebben. Als je daar nog verbaasd over staat dringt politiek niet echt tot je door. Dat doen alle partijen. Een paar jaar geleden toen de PvdA regeerde waren zij de draaikont. Het is gewoon een kwestie van stuurlui en wal.

  7. Frankie zegt:

    Er zijn gewoon twee soorten mensen: de politieke mens, die geen keus heeft dan zich vanaf een kwaad moment eveneens persoonlijk met de kronkelende slang in te laten (waarbij in geval van moraalridders de ontkenning hoort dat men zulks doet), en de a-politieke mens, die zich daarvoor hoedt.

  8. Laurent zegt:

    Vandaag de totale deconfiture van de ‘dissidenten’ (hysterisch gelach) Ferrier en Koppejan, bij het braaf meestemmen met hun fractie.

  9. fien zegt:

    Je was een ziener Laurent, hoewel dat niet zo moeilijk is bij een partij als het CDA.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s