Verknocht aan de boerenmix

Ik heb nu een probleem bij de hand, waarvan je als die typische consument van de eenentwintigste eeuw, dus kritisch en eigenlijk door en door verwend door de tientallen keuzes die je hebt, een echt verhaal zou kunnen maken. Een verhaal over de lastigheid die je ondervindt om alles naar je gading te kunnen krijgen. Wat al bij het brood blijkt te beginnen. Want denk niet dat daarvan overal alles te krijgen is en al zeker niet dat soort brood dat precies in je smaak valt. Al maanden zijn wij bijvoorbeeld bezig om precies dat brood te krijgen wat wij eigenlijk al jaren gewend waren. Alle last en narigheid begon op het moment dat onze vaste bakker moest stoppen met zelf het brood te bakken. Met als gevolg dat we in eerste instantie bij de plaatselijke C1000 terecht kwamen om een acceptabel alternatief te vinden. Wat een moeizame affaire werd om de doodeenvoudige reden dat de beste keus slechts ’s ochtends in alle vroegte mogelijk was, als er net beleverd was door omliggende bakkerijen en het assortiment dan het breedste was. Waardoor we op den duur alleen nog maar brood aten dat wij ondermaats vonden ten opzichte van wat wij voorgaande jaren gewend waren geweest. Voor dat typisch fabrieksbrood, dat te dun en te weinig body en vezels, dus smaak had, deden we het niet. En zo kwamen wij bij onze oude bakker terug die zijn brood bleek te betrekken van ambachtelijk werkende bakkers in onze direkte omgeving. Het boerenmix van Huydts uit Valkenburg was daarbij een schot in de roos.

Wij waren tevreden en dachten dat ook lang te blijven. Maar de volgende kwade dag diende zich al snel aan toen onze bakker het contract met zijn Valkenburgse leverancier verbrak en wij van de ene op de andere dag weer op andere soorten brood, want elders en anders gebakken, waren aangewezen. Zodat we moesten switchen om ons boerenmix van Huydts te behouden. En daarvoor bood een ouderwetse broodventer uit ons dorp de uitkomst. Ruud Gijzen bezorgde namelijk het brood van Huydts, waaronder ook onze boerenmix. Zodat wij wat betreft de voorziening in deze specifieke behoefte weer onder de pannen waren. Gelukkig, dachten wij, eindelijk die sores niet meer, niet er rekening mee houdend dat de omstandigheden zich plotseling toch ingrijpend konden wijzigen. Want vorige week hoorden wij dat de Valkenburgse bakker failliet was gegaan, waardoor wij naar onze boerenmix konden fluiten, merkten wij toen Ruud kort daarna bij ons aan de deur kwam. Met als gevolg dat we het weer met een andere smaak moeten proberen, die weliswaar ook boerenmix heet, maar door Lemmens uit Hulsberg wordt gebakken en niet dat kontakt met onze smaakpapillen heeft dat onze vriend Huydts wel wist te realiseren. Waardoor wij dolenden zijn geworden, nu wij onze boerenmix voorgoed uit het oog zijn verloren. Tot ons verdriet. Want ook wij zijn gesteld op onze zekerheden.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Knipoog en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Verknocht aan de boerenmix

  1. Laurent zegt:

    Ja, bakkerijen; keihard werken en weinig verdienen. De juffrouw achter de toonbank van een bakkerij hier in het centrum stond eens te vertellen dat ze al tien jaar geen vrij meer had gehad, het ging gewoon niet.
    Het zijn de nuttigste zaken in deze maatschappij waarmee het minste geld verdiend wordt, terwijl de reeds tachtig keer binnengelopen financiële krijtstreeppakken niks anders doen dan anderen op legale wijze beroven.

  2. RadaR zegt:

    Ik mag aannemen, dat je sinds kort bij het bidden voor het eten de aloude regel “Geef ons heden ons dagelijks brood” hebt geschrapt?

  3. Frankie zegt:

    @ Laurent
    “Het zijn de nuttigste zaken in deze maatschappij waarmee het minste geld verdiend wordt,”

    De overheid houdt voor zover ik heb begrepen prijzen als die van brood kunstmatig laag, precies omdat het een eerste levensbehoefte is. Evenzo worden boekenprijzen dan weer kunstmatig te hoog gehouden. Conclusie: als de bakkersjuffrouw boekenverkoopster wordt krijgt ze wel vaak vrij.

    @ Rob

    Ook ik kreeg – en wel zojuist – nul op rekest, toen het zuurdesem-speltbrood wat ik altijd eet op bleek. Nu zit ik met zuurdesem-tarwebrood opgescheept. Als troost heb ik een doos toffifee gehaald.

    • Frankie zegt:

      … welke ik zojuist met een vriendin soldaat heb gemaakt tijdens de film Midnight in Paris. Een aanrader! Echt heel goed! Maar hou je hand erboven als je ze uit de doos drukt want ze worden nog wel eens gelanceerd en een toffifee is iets wat je niet na de film tussen je kleren wilt terugvinden.

  4. Sjoerd zegt:

    Ik ben gelukkig geen broodliefhebber.. Ik doe het gewoon met Zaans volkoren van de C1000.

  5. pjotr zegt:

    De ultieme oplossing is natuurlijk om zelf je brood te bakken. Na wat experimenteren lukt het me dan ook om heerlijk brood zelf te maken van Souzy mix of Koopmans waldkornmix of in Duitsland gekochte volkorenmix of de Drents volkorenmix van Albert Hein of een mengsel van deze, afhankelijk van wat ik in huis heb. Wel nog en schep pompoenpitten en/of zonnebloempitten en/of pijnboompitten erbij. Het kost wat tijd, maar dan heb je ook wat.

  6. Ximaar zegt:

    En ik nog denken dat verandering van spijs doet eten. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s