Het euro – doolhof

Hoewel het mij mateloos interesseert, moet ik zo eerlijk zijn te bekennen dat de hele materie rond de schulden – en eurocrisis mij grotendeels ontgaat. Ondanks de uitleg die in kranten en op tv veelvuldig wordt gegeven over begrippen die regelmatig langs komen, over het ingewijdentaaltje dat er omheen is ontstaan, haak ik meestal af vanwege de complexiteit van alle mechanismen die kennelijk wel bepalend zijn voor de werking van het complete monetaire systeem en voor de wijze waarop de verschillende delen ervan invloed en effect op elkaar hebben. Ook al die kenners die voortdurend opdraven om hun mening over de stand van zaken te verkondigen, helpen mij daarin evenmin zoals journalisten al helemaal niet in staat zijn om mij van de hoed en de rand bij te brengen. Reden waarom ik het eigenlijk allemaal in mijn pet gooi en verder met verwondering kijk naar al die regeringsleiders en hun ministers die geen van allen hebben doorgeleerd in dit bij uitstek specialistische vakgebied, dus onmogelijk met verstand van zaken daarover kunnen spreken, hoogstens kunnen nakauwen wat hen zoal wordt gesouffleerd door een legertje ingewijden dat daarmee de feitelijke macht heeft en het proces, de oplossingen kan sturen waarheen het wil zonder dat er nog sprake is van enige serieuze parlementaire controle.

En dat is precies wat mij het meeste benauwt, dus dat er in een kleine kring van deskundigen en specialisten wordt gewikt en beschikt over ons lot en onze welvaart. Want geen eerste minister zo slim dat die maar voor een greintje benul heeft van wat hem of haar wordt ingefluisterd, wat trouwens net zo goed op de mouw gespeld kon zijn, omdat elke kennis ontbreekt bij die premiers en hun ministers om de waarde en de geldigheid van de gegeven adviezen te kunnen beoordelen. Met als sprekende voorbeelden onze Rutte en de Jager, van wie niemand mij wijs moet maken dat zij maar voor vijf procent snappen waar dat Europees overleg, waarbij zij aan mogen zitten, over gaat. Want dat kun en mag je van een historicus en bedrijfskundige ook niet verwachten. Waardoor het glad ijs is waarop zij zich begeven. En mag ik dan met mijn beperkt begrip van die hele schuldencrisis mij misschien daardoor toch unheimisch voelen en tegelijk sceptisch zijn over alle uitkomsten en oplossingen die in acht uur tijd op tafel kwamen na alle hopeloos gestoei en geknoei van al die weken daarvoor? Sterker nog, ik moet de houdbaarheid van al dat gejuich en die stoere praat nog zien, voordat ik in een goede uitkomst en een wenkend economisch perspectief voor Europa, met inbegrip van zwakke broeder Griekenland, wil geloven. Nog los van het feit en mijn vermoeden dat die Berlusconi ons nog een lelijke kool zal stoven.

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Het euro – doolhof

  1. Sjoerd zegt:

    Geld is voor mij alleen nog maar zo’n plastic kaartje….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s