Klein, zielig of kleinzielig?

Wat een zielig, klein land zijn we aan het worden. Of kunnen we het toch maar beter kleinzielig noemen als de verbeelding niet meer aan de macht is, maar het motto dat de regels de regels zijn maatgevend is voor de wijze van bestuur? Op dat punt zijn we immers aanbeland nu we aan de ene kant jonge, goed opgeleide asielzoekers het land uitzetten waar ze nota bene zijn opgegroeid en zich hebben aangepast, en aan de andere kant die zogenaamde hoog gekwalificeerde kenniswerkers binnenhalen die van de hoed en de rand van ons land geen enkel benul hebben, maar hier gewoon even een klus komen doen. Zo gaat dat, zo werkt dat omdat zulk beleid is afgesproken en daar niet vanaf geweken kan worden. Alsof er geen krapte op de arbeidsmarkt bestaat en er ook niemand in Den Haag heeft gehoord van de vergrijzing van onze bevolking waardoor we iedere jongere in de naaste toekomst meer dan goed kunnen gebruiken. Nee, eruit met die asielzoekers, omdat de regels de regels zijn en we daarom vooral niet verder moeten kijken dan onze neus lang is. Is deze enghartigheid, deze smalheid in denken al tenenkrommend, het kan nog veel erger en je nog meer bij de strot grijpen en het klamme zweet doen uitbreken, die bekrompenheid van ons bestuur, die angsthazerij alsof de kiezer die boven ons gestelden elke dag op de hielen zit.

Want afspraak is afspraak en regels zijn zozeer regels dat elke vreemdeling, zo lijkt het, koste wat kost het land uit gezet moet worden. Daar wijkt alles voor. Om zo ruimte op de arbeidsmarkt te scheppen en alle werklozen weer aan het werk te krijgen, schijnt de gedachte of liever gezegd de illusie te zijn. En om die na te jagen heeft Opstelten, hij uiteraard weer, opnieuw iets nieuws bedacht om het probleem van de illegaliteit, zoals hij dat zegt, bij de wortel aan te pakken. Wat zal betekenen dat agenten de straat op worden gestuurd met Blackberry’s en speciale apparatuur om vingerafdrukken van vermoedelijke illegalen te scannen. Bij wie dat precies is, staat nog niet vast noch welk criterium daarvoor wordt gehanteerd. Maar dat dat met een uiterlijk kenmerk te maken zal hebben, lijdt geen enkele twijfel. Waarmee we al stevig in de buurt zijn van dat hellend vlak, waar ook de geur van razzia’s opstijgt. Wat er verder niet toe schijnt te doen. Waarover niet te moeilijk moet worden gedaan, omdat de nood de wet breekt en de regels nu eenmaal de regels zijn en doelstellingen gehaald moeten worden en mensen dus dingen en nummers zijn. Dat is de volgorde die telt. Wat dan allemaal wel zal, maar verder getuigt van klein en zielig denken. Of is het gewoon kleinzieligheid?

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Klein, zielig of kleinzielig?

  1. Frankie zegt:

    He bah. Je stukje is doordrenkt van utilitarisme. Een beetje gaan denken in termen van arbeidskrachten i.p.v. mensenrechten als het om asielzoekers en illegalen gaat. Kleingeestig gewoon. Stel nou dat 90% arbeidongeschikt blijkt? Waar is je onbaatzuchtigheid gebleven?

  2. Laurent zegt:

    Ja, je moet het hier als neger niet bestaan gewoon een beetje over straat te gaan lopen als het aan Opstelten ligt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s