Ajax – supporters

Al vaker heb ik betoogd dat de beroepsvoetballer tot de groep van de meest bevoorrechte mensen behoort. Dat is zeker het geval als hij succesvol is, dus op het hoogste niveau mag spelen en daardoor meestal prima betaald wordt. En dat hij voor dat goede geld een – of tweemaal per week gedegen moet presteren, is ook zo logisch als wat. Niemand die daar een punt van kan en zal maken. Sterker nog, het is zelfs op zijn plaats om voor deze stevig gehonoreerde sportlieden de lat van het verwachtingspatroon nog wat hoger te leggen, ook gelet op de privileges die zij over het algemeen bezitten, zij het dat zij om op dat niveau te komen ook veel tijd en arbeid hebben geïnvesteerd en zich daarnaast het nodige hebben ontzegd. Met die nuance mag er best naar hun positie worden gekeken en kunnen er gerust eisen aan hen worden gesteld. Maar ook zij zijn mensen die lang niet altijd in staat zijn om aan het onmogelijke te voldoen, waar vaker de indruk bestaat dat het publiek, hun supportersschare dat wel van hen vraagt, om niet te zeggen verlangt. Met als het summum daarin het publiek in de Amsterdam Arena, dat de spelers van Ajax ondersteunt als zij hun thuiswedstrijden spelen. Waarbij die steun, zo lijkt het, gegeven wordt zo lang hun club aan de winnende hand is. Wat uiteraard wel het meeste gebeurt, maar er tegelijkertijd wel toe leidt dat die Ajax – supporters alleen maar meer verlangen, verwend als ze met en door alle successen zijn.

Er moet niet alleen worden gewonnen, maar ook nog eens met grote cijfers en oogstrelend spel. Voor minder doen die 50.000 het niet omdat zij vinden dat zij voor hun dure geld wel het beste mogen verwachten. Zie daar als Ajax – speler maar eens mee uit de voeten te komen. Je moet daarom wel heel stevig in je schoenen staan om in dat spervuur van verlangens recht overeind te blijven, onbekommerd je spelletje te spelen en bovendien je hoogste niveau te bereiken en aan te houden. Dat dat weinigen is gegeven, weten we weer sinds kort, nu de euforie rond het laatste landskampioenschap van Ajax al geruime tijd verstorven is en elke contractspeler terug op aarde is en geacht wordt zijn ding te doen zonder dat hij nog kan teren op krediet. Integendeel zelfs. De lat ligt door die behaalde titel gewoon hoger met daardoor de gerede kans dat er sneller te kort geschoten wordt. Zoals de laatste maanden geregeld blijkt als dezelfde spelers, die vorig seizoen en tot voor een paar weken het applaus van de tribunes hoorden klateren, het nu moeten doen met fluitconcerten die hun oren striemen. Wat de vraag alleszins rechtvaardigt of het wel zo’n voorrecht is om Ajax – speler te zijn. Hoe goed betaald ook, kan het geen pretje zijn om alsmaar spitsroeden te lopen en is voetbal allang geen hobby of spelletje meer.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Sport en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s