Voordat de wolken wenen

De herfst blijkt een royale bron van inspiratie voor dichters. Tussen de weemoed en de vallende bladeren is er altijd wel weer een pareltje te vinden. Zoals dit “Voordat de wolken wenen” dat geschreven werd door Halil Gür (1951) die als een van de eerste allochtone auteurs al in 1984 een verhalenbundel in het Nederlands publiceerde. Wat hem extra bijzonder maakt:

Als de zomer zich terugtrekt
komt de herfst aan de deur,
– de vogel die een veer laat –
neerslachtig

Een windstoot werpt mij omver
ik voel mij ontredderd
koorts op mijn voorhoofd.

De wind spuugt als een slang,
giftige kou
in verlaten grachten

Zwarte wolken trekken langs de hemel
de geest is dwalend

Breng mijn zon terug
ik heb haar nodig.

Toe, breng mijn zon terug,
voordat de wolken wenen.

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Gedichten en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Voordat de wolken wenen

  1. Frankie zegt:

    Depressief hoor. Die man moest eens een lading tulpenbollen planten, dat is uiterst verbindend voor een Turkse Nederlander, en geeft de hele winter voorpret. Maar goed. Wie ben ik om te denken een depressieve te kunnen opmonteren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s