Wereldverbeteraar

De tijd dat ik nog het idee had dat ik de wereld kon verbeteren en veranderen, heb ik al ver achter mij gelaten. Niet dat dat mij een desillusie heeft bezorgd. Zeker niet. En of dat een teken van wijsheid is, weet ik ook zo net nog niet. Laat ik het maar bij ervaring houden en een door schade en schande gewonnen inzicht dat het handiger is om je bij die paar vierkante meters om je heen te houden omdat je daar al een wereld kunt winnen door een positief optreden en een grondhouding waar mensen uit je omgeving verder mee kunnen. Wat dan weer op jezelf afstraalt en je een aangenaam gevoel bezorgt met als gevolg dat een volgend gebaar alweer gemakkelijker wordt gemaakt. Zo moeilijk is het namelijk niet om dat krijgertje, dat speeltje dat je in de supermarkt aan de kassa ontvangt, te geven aan een kind verderop in de rij. Zoals het ook helpt om in het verkeer in ieder geval de regels en aanwijzingen op te volgen en niet voorrang te nemen, maar te geven, waarna het toch lekker is om dat handgebaar als teken van dank gemaakt te zien worden. Een simpel compliment in een restaurant voor de bediening of de kwaliteit van het eten is toch zo gegeven en hoeft niet alleen uitdrukking te vinden in die bijna logische fooi, hoewel die uiteraard ook niet moet worden vergeten.

En is het werkelijk zo lastig om wandelaars de kans te geven om een weg over te steken? Wat schelen die paar seconden dat we stilstaan op de duur van een dag en zouden we als gevolg daarvan dan die afspraak missen? Is het verkeerd om eerst naar het verhaal van iemand te luisteren, het geduld daarvoor te hebben om daarna pas met het eigen verhaal te komen? Een beetje meer of extra belangstelling voor of die verdieping in iemand anders wil trouwens ook nog wel helpen en verhoudingen soepeler maken, waaraan het verlenen van hand – en spandiensten zonder die beoogde tegenprestatie evenzeer bijdragen en het ijs breken en het pad effenen voor vriendschappen, welke de ultieme terugbetaling en beloning zijn voor die verbetering van de wereld waarbij je dus bij jezelf begint. Zoveel wijzer ben ik wel geworden dat ik weet dat dat stukken meer helpt en opschiet en het leven veel en veel aangenamer maakt. Wat niet wegneemt dat je verder best wat mag vinden van die grote, boze wereld, zij het dat de blik daarop toch een beetje milder wordt, als anderen je ook meer gaan toelachen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

6 reacties op Wereldverbeteraar

  1. Mack zegt:

    Ja, vind ik ook. Alleen denk ik wel dat er nog best veel mensen zijn die ook zo denken en doen.

  2. Sjoerd zegt:

    Wat milder worden is gewoon een gevolg van het ouder worden…

  3. Ximaar zegt:

    Wereldverbeteren in je directe omgevingen is idd een stuk eenvoudiger met veel meer kans op resultaat. En als iedereen dat in zijn of haar omgeving doet, dan zijn ook regionale, provinciale, nationale en internationale verbetering beter door te voeren.

    Dwz als mensen steeds meer alleen om zichzelf geven en anderen pech laten hebben, dan gaat een regering die andere pechhebberts ook niet meer helpen. Gewoon om dat daar te kort mensen en geld voor is.

  4. Frankie zegt:

    Ik heb er nog nooit een buts voor de bek om gehad.

  5. Mack zegt:

    Een bats Frankie, een bats…

  6. Frankie zegt:

    Als jij dat zegt Mack, als jij dat zegt…

    Is een bats trouwens pijnlijker dan een buts?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s