De Haagse werkelijkheid

Wie gedacht had dat de kloof tussen het Binnenhof en de mensen in het land met de komst van populistische partijen als de PVV en de SP ook maar enigszins is gedicht, heeft zich mooi vergist en komt nog steeds op de koffie. Want de Haagse kaasstolp floreert als nooit tevoren en de traditionele politiek gaat nog even braaf zijn gang als anders, alsof er helemaal niets aan de hand is. Met twee pijnlijke voorbeelden van deze schrijnende werkelijkheid. Allereerst het verhaal van het herfstreces dat paralel loopt aan de herfstvakantie die voor het basis – en middelbaar onderwijs geldt. Maar de politici op het Binnenhof hebben dat voorrecht dat aan onze jeugd wordt gegeven om hen nog niet al te zeer te belasten, ook maar meteen van toepassing verklaard op hun eigen bedrijf dat immers ook zo zwaar op hun persoonlijk welzijn inhakt. Waardoor zij zichzelf een weekje vrij gaven nog geen maand nadat het parlementaire jaar was geopend op de derde dinsdag van september met direkt daarna de Algemene Politieke Beschouwingen en de debatten over de Miljoenennota. Alsof de dames en heren politici daarna al op hun tandvlees liepen, zo welkom bleek dat herfstreces. Waardoor het rond het Binnenhof momenteel kompleet uitgestorven is. Geen Kamerlid meer te bekennen, want op reces, terwijl heel Nederland gewoon werkt en niet met de Haagse vanzelfsprekendheid de boel er een week lang collectief bij neer gooit.

Waarmee een eerste bewijs is geleverd dat een groot deel van de volksvertegenwoordiging nog altijd niet begrijpt wat die afstand met het land nu precies behelst en dus vrolijk verder gaat met de eigen naad te naaien, met de fractievoorzitters voorop in die oliedomheid. Of is het toch meer de arrogantie van de macht die hen gegeven is bij de Tweede Kamerverkiezing? Je zou het bijna wel gaan denken. Want welk zinnig mens haalt het anders in zijn hoofd om juist in deze spannende en moeilijke tijd een collectieve trip naar de Antillen te maken die uiteraard een studiereis heet, maar niets anders is dan een luxueus uitje naar een oord waar de doorsnee Nederlander, de kiezer, niet komt noch aan denkt als zijn vakantiebestemming. Maar zes fractievoorzitters dus wel, al was het om nu eens rustig aan elkaar te kunnen snuffelen, elkaar beter te leren kennen. Wat ze ook nog eens frank en vrij voor lensen, camera’s en microfoons verkondigen en etaleren. Je moet het maar verzonnen durven krijgen en open en bloot. En daarbij van andermans geld. Als dat niet het beste bewijs is dat de Haagse politiek, belichaamd als die wordt door die fractievoorzitters, volledig losgezongen is van een werkelijkheid die nog altijd bestaat in de kloof tussen burger en politiek, welke zo te zien alleen maar wijder en dieper wordt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De Haagse werkelijkheid

  1. Sjoerd zegt:

    Ik krijg het donkerblonde vermoeden dat je wel zou willen ruilen met een van hun…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s