Een vergeten dode

Vraag me niet of het het vreselijkste is dat je kan overkomen. Daar ga ik niet over en bovendien zijn er nog genoeg situaties en scenario’s denkbaar die minstens zo verschrikkelijk zijn om te ondergaan of mee te maken. Neemt echter niet weg dat het een triest en schrijnend verhaal is dat ik vanochtend via mijn ochtendblad kreeg voorgeschoteld en dat ging over de oude man die twee dagen lang dood en blijkbaar vergeten op een toilet in het Atrium Medisch Centrum in Heerlen lag. Dus op een plaats en in een omgeving waar de zorg toch in alle hoeken en gaten aanwezig mag worden geacht en ook nog in zijn beste vorm, waar medewerkers op de allereerste plaats immers zijn opgeleid en toegerust om de vereiste aandacht aan patiënten en klienten te geven. Maar waar het blijkbaar toch hopeloos mis kan gaan als kortsluiting op kortsluiting in communicatie optreedt zonder dat daarbij gedacht moet worden aan toevalligheden. Want natuurlijk is er sprake van incompetentie en lamlendigheid als er door een technische dienst niet direkt opvolging wordt gegeven aan een melding over een afgesloten toiletdeur. Normaal gesproken moeten er dan belletjes rinkelen. Maar die ochtend gebeurde dat niet en bleef alles zoals het was zonder dat iemand zich geroepen voelde om te controleren of er iets met die melding was gedaan.

Noch de schoonmaakster die kennelijk verder moest, noch de portier die wel teveel aan zijn hoofd zal hebben gehad noch de polikliniek waar de betreffende man een afspraak had en waar men zijn afwezigheid waarschijnlijk konstateerde en over ging tot de orde van de dag, geholpen als men zich daardoor voelde om een opgelopen achterstand weer een stukje in te halen. Geen telefoontje werd er gepleegd met familie of bekenden om te informeren waar betrokkene bleef. Zoals het even verwonderlijk is dat de man ook door niemand gemist werd toen hij na 24 uur nog niet boven water was gekomen. Alsof hij geen identiteit had noch een omgeving kende. Waarin het Atrium Medisch Centrum dat gemakkelijke aanknopingspunt vond om zich half en half achter de man te verschuilen met de smoes dat hij al een lange ziektegeschiedenis had en alles ondanks zijn hoge leeftijd nog zelf wilde doen. Nog net werd er niet gezegd dat hij de problemen zelf had gezocht. Maar proeven kon je wel dat hij daardoor risico’s liep en bijna zo aan zijn eind moest komen. Wat nog het meest treurige is aan de geschiedenis van deze man die vergeten en in eenzaamheid op een toilet stierf en van de falende organisatie rondom hem ook nog een trap na kon krijgen, alsof hij inderdaad oud vuil was en op die plek aan zijn einde behoorde te komen.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Een vergeten dode

  1. Laurent zegt:

    Ongelooflijk verdrietig, inderdaad. Stel je toch voor dat het je vader is die zo aan zijn einde moet komen.

  2. Sjoerd zegt:

    Dit is inderdaad wel heel erg triest. De man zelf zal het weinig uitgemaakt hebben om daar nog twee dagen op de pot te zitten, maar dat het daar net zo fout kan gaan…

  3. Mack zegt:

    Nee, ik denk bij lange na niet het ergste wat je kunt overkomen. Maar ik ga maar geen voorbeelden noemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s