De farce van de Nobelprijs

Ik wist eerlijk gezegd niet wat ik er gisteren mee aan moest. En het was zeker niet de eerste keer dat het comité dat de Nobelprijs voor de Literatuur toekent, mij bij de uitverkiezing van de laureaat met een onbestemd gevoel achterliet. Want wat is nu precies de betekenis van een Zweedse dichter voor de wereldliteratuur? Met alle respect voor de brave Tomas Tranströmer, de winnaar van dit jaar, ik had nog nooit van de beste man gehoord, ook al is hij in zovele talen vertaald en ook al heeft onze schrijver Bernlef zich er sterk voor gemaakt om zijn gedichten in het Nederlands over te zetten. Echt aan de weg heeft die Tomas hier verder er nooit mee getimmerd en heeft hij het moeten afleggen tegen menige Nederlandse dichter, waaronder genoeg van middelmatig gehalte, waarvoor per saldo toch meer belangstelling bleek te bestaan. Maakt dit zijn uitverkiezing al wonderlijk, hoewel de Nederlandse smaak en voorkeur niet als maatgevend hoeft te gelden, nog curieuzer is het dat hij inmiddels de zevende Zweedstalige schrijver is die de Nobelprijs wint.

Wat op zijn minst opmerkelijk is als score voor een zo klein taalgebied, te meer omdat de belangrijkste en meest bekende levende auteur uit datzelfde Zweden, Per Olof Enquist, ondanks diens hoge leeftijd en rijke oeuvre nooit die eer werd vergund. Vreemd dus. Zoals het even merkwaardig is dat zoveel gerenommeerde schrijvers al jaren moeten wachten op die prijs der prijzen die als een blijk van wereldwijde erkenning geldt. Denk aan Amos Oz, David Grossman, Chaim Potok, Meir Shalev of aan Don de Lillo, Lobo Antunes, Gyorgy Konrad en Umberto Eco. Gun hen de eer en je kostje als Nobelprijscomité is voor het komend decennium gekocht. Moeilijker hoeft het echt niet gemaakt te worden met bovendien de gerede kans dat de doorsnee liefhebber of kenner van de wereldliteratuur zich daar zonder probleem in zal kunnen vinden. Wat wel zo prettig en in elk geval handiger is dan de farce die er dit jaar van werd gemaakt. Want moet zo’n Nobelprijsfeestje echt zo exclusief zijn dat geen hond van de winnaar heeft gehoord?

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Kunst en cultuur en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s