Verstoorde jongensdroom

Natuurlijk heb ik in mijn jonge jaren ervan gedroomd om een sportheld te worden. Mijn vele fantasieën hielpen mij vaker in slaap. Al snel wist ik dat het daar ook wel bij zou blijven, dat de absolute top niet voor mij was weggelegd. Waar kon ik beter achter die toen nog voor mij harde waarheid komen dan op het voetbalveld zelf. Want natuurlijk wilde ik in de voetsporen treden van die toppers van toen, zoals Abe Lenstra en Faas Wilkes, en mocht ik mijn eerste schreden op dat pad naar de beoogde roem zetten bij de welpen van Vriendenschaar in Culemborg. Trouw volgde ik de trainingen en leerde al snel een bal stoppen, wat uiteraard ook moest leiden tot het spelen van een wedstrijd. Van competities en toernooien was nog geen sprake omdat er voor die welpen, voor die jongens onder tien nog onvoldoende tegenstanders in de nabije omgeving waren. Dus zou het bij twee, drie partijtjes per seizoen blijven, althans dat was de bedoeling en daar zag het ook naar uit toen ik voor de eerste keer in het blauw-zwart mocht aantreden. Ik was nog niet erg uit de kluiten gewassen, voor mijn leeftijd klein, een onderdeur, waardoor de linksbuitenplaats voor mij de enige optie bleek, ook omdat ik nu eenmaal linksbenig was.

Ik kreeg de opdracht om voortdurend langs de lijn te lopen en daar te wachten op de bal die mij toegespeeld zou worden. Tegenwoordig zou de achterliggende tactische gedachte daarbij zijn dat het veld breed gehouden moest worden, maar wist ik toen veel noch had ik ergens anders benul van behalve dat ik mijn plaats in het veld kende en mij daar stug aan vasthield om zo het grootste deel van het spel aan mij voorbij te zien gaan. Want natuurlijk speelde de wedstrijd zich op een klein deel van het veld af waar alles zich rond de bal op een kluitje bewoog, terwijl ik mijn linksbuitenpositie aan de zijlijn hardnekkig koesterde in het volle besef van het juist uitvoeren van mijn opdracht zonder dat er een bal in velden of wegen was te zien. Behalve die ene keer toen hij voor mijn voeten verdwaalde en groter bleek dan ik ooit op de trainingen had gemerkt. Met als gevolg dat ik hem nog geen meter weg kreeg, er achteraan holde om daarna door een knul die bijna een kop groter dan ik was, met diezelfde bal en al over de zijlijn te worden getrapt. Waarna de eerste wedstrijd voor mij was gedaan, ik mijn kicksen uitdeed, een illusie armer en een ervaring rijker en voorzien van de wetenschap dat ik het voortaan met mijn fantasieën zou moeten doen.

Advertentie

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Herinneringen en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

20 reacties op Verstoorde jongensdroom

  1. Frankie zegt:

    Je had dit niet hoeven schrijven. Elke man die een andere levensinvulling heeft dan profvoetballer / trainer of coureur, heeft die andere levensinvulling omdat hij niet geschikt bleek voor het eerste en om geen andere reden.

  2. robschimmert zegt:

    Zo wordt er wat jou betreft veel overbodig. Want wat heeft Carmiggelt bijvoorbeeld meer gedaan dan op te schrijven wat we allemaal zien? Dus schrijf ik op wat ik voel en beleef omdat het van mijzelf is, hoe gewoon ook en hoe vaak het ook al gekopieerd is. Ik probeer dat met anderen te delen en wie het allemaal al wist, is mij ook even lief en moet maar even op dat logje wachten met dat inzicht of die wetenschap welke nog niet gekend was.

  3. Frankie zegt:

    Alle mannelijk verlangen naar persoonlijke virtuositeit is een daad van egoisme. Het heeft namelijk de heimelijke of minder heimelijke bedoeling zo hoog mogelijk op de apenrots te komen (per definitie betekent zo’n hoge postitie scoren ten koste van de ego’s van andere mannen en, erger, scoren ten koste van vrouwen) en dus is het mannelijke verlangen naar het kapitaal van de virtuositeit veel kwalijker dan het onschuldig klinkende ‘overbodig’.

    • robschimmert zegt:

      Zie mijn verwijzing bij de reacties op het gedicht van Michel van der Plas. Dat ten eerste. En verder vind ik het verrassend dat jij mij van afstand een verlangen naar persoonlijke virtuositeit, dus egoisme toedicht, een ambitie naar een hoge plaats op de apenrots en nog veel meer, denk ik als ik jouw gedachtengangen in sjablonen, stereotypen en vaste patronen een beetje volg, hoewel ik in die ideevorming van jou geen enkel aanknopingspunt voor mijzelf herken. Zo ben ik niet en zo wil ik niet zijn. Maar afwijkingen daarop zijn kennelijk niet mogelijk. Jammer, maar helaas. Dan maar zo’n klojo zijn in het wereldbeeld van Frankie, zo’n zak die van geen kanten deugt. Beter dan zo’n pantoffelheld die dan volgens Frankie het toonbeeld van de echte vent zou moeten zijn.

  4. Mack zegt:

    Ik stond ook linksbuiten, alleen ging het mij veel beter af. Ik scoorde in mijn eerste zaterdagwedstrijd 3 keer! Zo doen de toppers dat ook. Wij verhuisden echter en ik was zo van slag dat ik niet meer op voetbal wilde. Jammer, maar aan de andere kant heeft Nederland genoeg supervoetballers voortgebracht. Ik was toch maar bij Barcelona geeindigd als een arrogant en veel verdienend mannetje.

    Frankie ziet het weer erg zwart in wat betreft de mannelijke soort. Waren wij maar gewoon apen gebleven, dan konden we er ook gewoon voor uitkomen. Hoefden wij ons gedrag niet te camoufleren.

  5. Frankie zegt:

    ‘Alle vrouwen zijn hoeren’, zeggen mannen. Maar het zijn juist mannen die hoeren zijn, omdat ze alles doen om zichzelf te verkopen. En nee, hun diepste bedoeling kunnen ze op geen enkele manier camoufleren. Misschien voor zichzelf, dan toch niet voor mij.

    • robschimmert zegt:

      Met wat voor een mensen ga en ging jij om dat je dit tot een wetenschap, een zekerheid, een werkelijkheid weet te verheffen? Wat is jouw referentiekader om zulke absurditeiten van generalisaties en wetmatigheden te debiteren? Ik wil je, nee, ik probeer je gerust te stellen. In mijn omgeving kom ik geen mensen, mannen en/of vrouwen, tegen, die zulke dwaasheden verkondigen.

      • Frankie zegt:

        De meeste mensen zijn neurotypisch en dientengevolge gespleten en berekenend van nature. Dat betekent dat zij onbewust of bewust, en uit strategisch oogpunt, zelden zullen onthullen wat ze werkelijk denken, voelen, willen en vinden, als ze dat zelf al (willen) weten. Maar wat ze ook mogen beweren, hun zelfverklarende beweringen zijn onderdeel van precies diezelfde neurotypische gespletenheid, hun sluwheid, en hun levenswijze spreekt evengoed boekdelen over hun drijfveren. Al die subtiliteiten, afleidingsmanoeuvres, strategieen en trucs van de geest van neurotypischen zijn voor mij inmiddels zo doorzichtig geworden als glas.

        Dat meer dan 99% van de bevolking neurotypisch is maakt de neurotypische denkwijze nog niet koosjer of correct, al is deze wel tot de gezonde norm verheven daar neurotypischen vet in de meerderheid zijn.

        Onderdeel van die ‘gezonde’ neurotypische norm is dat jongetjes door de samenleving (en dan vooral door andere mannen zoals vaders, maar ook door manminded vrouwen, door de media en door leeftijdgenoten) op subtiele en meestal woordenloze wijze welhaast worden gedwongen om deel te nemen aan de apenrotscompetitie. De ratrace. Lukt het excelleren niet met voetballen, dan toch zeker wel met theoretische natuurkunde, gitaarspel, halsbrekende toeren van diverse pionierende aard en/of doorzichtig intellectualisme.

        Jongetjes van acht tot tien jaar valt het niet te verwijten dat zij proberen hun mannelijkheid te verdienen, dat klopt. En toch blijf ik het ongezond, onwenselijk en onmeetbaar schadelijk vinden: dat massale en vaak levenslange aanbidden van de de godheid die Testosteron heet. Competitie en spel? Okee. Maar zo dieptriest dat van de anderen winnen blijkbaar van het grootste belang is, met het oog op toekomstige persoonlijke macht en beroemdheid (en al het lekkers wat die macht impliceert, hetgeen uiteraard, naast de lofprijzing van Pa, de enige insteek is).

        Kortom ik ben niet tegen op jouw pogingen als ventje van 8 a 10 om het op het voetbalveld iets van te bakken, ik ben tegen op het aanbidden van de competitie want dat is niet minder dan het aanbidden van de spermarun. Is er iets egoistischer?

  6. Mack zegt:

    Ach komop Rob, misschien ligt dat aan je leeftijd, maar ik hoor dat zovaak. Het wordt als een geintje gebracht, maar ondertussen gaat er een enorme frustratie onder schuil.

  7. robschimmert zegt:

    @ Frankie:
    Ook dit wil ik even kwijt. IK beschrijf hier wat ik als jongetje van zeven, acht jaar in mijn onschuld beleefde. Ik had de comments daarna graag op datzelfde propere niveau gehouden en vind het grove geschut dat jij in je comments aandraagt niet in verhouding staan tot hetgeen ik gewoon wilde vertellen. Ik vind je maatvoering in dit geval niet echt kloppen.

    • Frankie zegt:

      Tja. Je wilt de comments ‘op een proper niveau’ houden, schrijf je. Sla Milan Kundera (De Ondraaglijke Lichtheid …) er nu eens op na? Wat hij te melden heeft over de aard van kitsch? Kitsch is de ontkenning van stront. De stront die ik noem betreft niet jouw stront, hoe zou dat kunnen als je nog maar een kleine jongen bent, maar wel de stront van de mandom in zijn algemeenheid, waar jij op dat moment nietsvermoedend in meegesleurd werd om je eer te verdienen. Je bent pas een man als je je eer hebt verdiend in de ogen van andere manne, hetgeen impliceert dat echte mannen echte mannen zijn doordat ze niet-echte-mannen verslaan. Wat zijn mannen? Een hele hoop gebakken lucht met een kwalijke odeur.

      Ik heb te doen met dat 8-jarige ventje dat je was.

  8. Sjoerd zegt:

    Ik proef hier enige frustraties bij het andere geslacht. Maar wat dat nou met voetballen te maken heeft…

    • Frankie zegt:

      Vergelijk het gemiddeld aantal mooie bedpartners die profvoetballers hebben, hebben gehad of kunnen krijgen dan eens met de bedpartners van Jan Modaal? Dan is het meteen wel duidelijk wat profvoetballer worden zo aantrekkelijk maakt. Evenals F1-coureur en dergelijke beroepen.

      • Margo zegt:

        Een mooi voorbeeld vind ik hier die oerlelijke, vreselijk domme en ook nog agressieve aap van een bokser. Die vreselijke man lukt het om mooie (en ongetwijfeld domme, maar who cares…) blonde slanke modelachtige vrouwen aan zich te binden. Maar wie is hier nu het domst?

  9. Margo zegt:

    Frankie heeft natuurlijk volkomen gelijk. Maar wat helpt het om dat bloot te leggen? Het is zoals het is. Mannen kunnen er niets aan doen dat ze mannen zijn. En aan vrouwen schort hier en daar ook het nodige. De mens is nog helemaal niet af. Het is een halfprodukt. We moeten het er maar mee doen. Over een miljoen jaar is het misschien beter, mits we dan überhaupt nog bestaan. Anders in een ander bestaan. Amen.

  10. Frankie zegt:

    @ Margo
    “De mens is nog helemaal niet af. Het is een halfprodukt.”

    Ik niet. Ik ben geen halfprodukt. Ik ben een betere man dan mannen. En bovendien een betere vrouw dan mannen.

  11. Margo zegt:

    Jij bent ook een halfprodukt. Zoals we nu zijn kunnen we nooit bedoeld zijn. We zijn nog niet af.
    En als jij je blik op de mens en de man in het bijzonder niet laat vertroebelen door slechte ervaringen zul je zien dat er best aangename exemplaren bestaan waar je goed mee kunt leven. Maar het blijven mannen, dat wel! 😉

  12. Frankie zegt:

    @ Margo

    Een “heel produkt” is een mens die het mannelijke en het vrouwelijk in gelijke mate in zich heeft verenigd, zodanig dat door deze compleetheid de persoon geen wens tot of behoefte aan complementariteit vanuit de andere sekse gevoelt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s