Konijn in het zuur

Eten buiten de deur is leuk en hoeft beslist niet in de papieren te lopen. Als je een beetje bij de les blijft, kun je voor een redelijke prijs een smakelijk maal voorgeschoteld krijgen. Is het al een sport om dat iedere keer voor elkaar te krijgen, je kunt het allemaal nog spannender en vermakelijker maken als je in je eigen omgeving al een beetje de weg hebt leren kennen in wat de regionale horeca te bieden heeft. En neem van mij aan dat dat behoorlijk veel is in Zuid-Limburg. Op culinair gebied hoef je je hier niet te vervelen, kun je je ogen uitkijken zonder dat dat al te veel kilometers kost. Maar er komt een moment dat je het allemaal wel hebt gezien, althans die range van etablissementen waar je voor een redelijke prijs terecht kunt. Dus moet je wat anders voor de afwisseling om er de lol in te houden. Vandaar ons besluit om eens in een paar gelegenheden dat typisch Limburgs gerecht, dat konijn in het zuur heet, te gaan proberen en vervolgens onze bevindingen met elkaar te vergelijken. De keus viel op twee bekende en druk beklante uitspanningen, ‘de Nachtegaal’ in Meerssen en ‘Bie de Tantes’ in Eys, waarbij we reuze benieuwd waren naar de verschillen en overeenkomsten waarmee wij gekonfronteerd zouden worden. De gelijkenissen, om daar mee te beginnen, die het meest frapperen, zijn de gemoedelijke en knusse sfeer van beide gelegenheden.

Niks pretentieus, maar puur en alleen ingericht om het de klanten zo gemakkelijk mogelijk te maken, ook bij de keuzes van de kaart, waarop zonder veel omhaal het aanbod van drank en spijs vermeld staat. Overzichtelijk en tegelijk beperkt, waarna de verschillen dus merkbaar beginnen, merkten wij bij het nuttigen van de door ons bestelde konijn in het zuur. Worden in Meerssen twee stukken van het konijn plus frites of gepofte aardappelen met groenten aangeboden, in Eys blijft het beperkt tot een enkel stuk met daarbij een schaal frites en een royaal assortiment aan groenten. Het Meerssens konijn bleek malser en viel als het ware bij de eerste aanraking van het bot, waar het in Eys toch op het zoeken, zuigen en kluiven aankwam met ook nog eens droger vlees. Een wezenlijk onderscheid, mag je als liefhebber dus gerust zeggen, wat wonderlijk genoeg de omgekeerde vertaling kreeg in de prijs. Want ‘Bie de Tantes’ werd een bedrag van 17,95 euro in rekening gebracht, waar ‘de Nachtegaal’ 4 euro per maaltijd minder telde. Wat eens te meer bewees dat de wegen van de dames en heren restaurateurs vaker ondoorgrondelijk zijn. Hoewel ik nu eens niet zo nieuwsgierig was naar de reden van dit opvallend verschil omdat het in mijn voordeel uitviel en geheel naar mijn smaak was zonder dat mijn beurs die oplawaai kreeg die deze vaker toch bij het eten buiten de deur krijgt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Limburg en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Konijn in het zuur

  1. Frankie zegt:

    Als je dit verslag nou naar de Nachtegaal in Meerssen stuurt, krijg je je zure konijnen zometeen voor een tientje de vrouw (m/v)!

  2. Laurent zegt:

    Ja, goed eten gaat erg makkelijk in Limburg; wat dat betreft is het er alsof je al in België bent. ik ging met mijn moeder vaak naar La Bergerie in Geverik. Goed eten in een doodstil dorpje, waar je je ver van de bewooonde wereld waant.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s