Het schmieren van Rutte

Nu we inmiddels al weer bijna een jaar opgezadeld zitten met Mark Rutte als premier, hebben we alle recht om een oordeel over hem uit te spreken. Tenminste, over zijn performance als premier. En dat recht is natuurlijk alleen voorbehouden aan diegenen die hem behoorlijk op de voet hebben gevolgd. Waartoe ik mijzelf reken. Althans die vrijheid veroorloof ik mijzelf zeker na geen van zijn escapades gemist te hebben, hoewel het de laatste paar maanden toch enige moeite kostte omdat ze met het vorderen van de weken, vooral op het laatst, alleen maar leken toe te nemen. Aan uitglijers en hoogstandjes steeds minder gebrek met als waarachtige klap op de vuurpijl een paar dagen terug zijn uitleg van de bezuinigingen op de persoonsgebonden budgetten, die volgens hem de naam van bezuinigingen in het geheel niet verdienden omdat het nergens anders om ging dan om het terugdringen van extra gestegen kosten. Ja, dan sta je dus echt met je oren te klapperen en snap je meteen wat het unique selling point van die Rutte is.

Want als bij geen ander is bij hem niets zoals het is of als het lijkt. Met als meest sprekend voorbeeld zijn schuiver met de vijftig miljard euro steun aan de Grieken die hij in een oogwenk wist weg te poetsen om die vervolgens weer even gladjes uit zijn hoge hoed tevoorschijn te toveren toen bleek dat hij een denk – en rekenfout had gemaakt. Echter niet dan nadat hij die misser had weggeredeneerd en weggewoven met een argumentatie die met een vlotte babbel zo lang volgehouden werd dat hij niet meer te volgen was. Waarna hij zijn gelijk doodleuk kon incasseren met de brede smile, waarop hij het patent bezit, zonder dat ook daarvan duidelijk wordt of die echt van hem is of dat deze ook maar op zijn gezicht is geplakt. Logisch dat dus het beeld blijft bestaan en zelfs wordt bevestigd dat bij Rutte noch in woord noch in gebaar iets is zoals het is of althans lijkt. Het kon zijn handelsmerk wel wezen. Dat schmieren, die overdreven nadruk op de presentatie, die grijns, dat achteloos gebaar. Of moet hij wel omdat hij niet anders kan, want nul komma nul inhoud te bieden heeft?

Advertenties

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Het schmieren van Rutte

  1. Laurent zegt:

    Ja, en daarna laat-ie dan Jan Kees de Jager 45 minuten aan het woord, die je steevast compleet in een coma weet te praten.

  2. Frankie zegt:

    Je hoeft iemand niet altijd op de voet te volgen om te begrijpen dat het de zoveelste leugenaar is.

  3. Frankie zegt:

    Ja, hoop doet leven. Maar valse hoop is dodelijk. En in dit geval vrees ik dat het valse hoop is, op integere woorden uit de mond van Rutte.

  4. Sjoerd zegt:

    Je moet een grote bek hebben en goed kunnen liegen in de politiek… Anders ben je niet meer geloofwaardig.

  5. Frankie zegt:

    Spijker op zijn kop, Sjoerd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s