Recht voor Rawagede

Het is misschien wel het hoogwaardigste exportartikel dat ons land na gisteren heeft. Waarmee we in elk geval all over the world respect zullen afdwingen. Want op een ongekende wijze werd de onafhankelijkheid van de Nederlandse rechtspraak toch wel geëtaleerd door het vonnis van de Haagse rechtbank dat de Nederlandse Staat veroordeelde tot de betaling van een schadevergoeding aan de weduwen van de Indonesische mannen, die in 1947 bij een massaslachting, begaan door het Nederlandse leger, in het Zuidjavaanse Rawagede om het leven waren gekomen. Dik zestig jaar na dato werd de Nederlandse staat alsnog verantwoordelijk daarvoor gehouden en werd haar beroep op verjaring van de tafel geveegd. Een waarachtig justitieel pareltje waar Nederland zich mee kan vertonen. Uniek in zijn soort en waarschijnlijk nog nooit vertoond waardoor het alleen maar tot ongeloof kon leiden bij de klagers uit Rawagede die qua rechtspraak in hun eigen land wel andere staaltjes gewend zullen zijn.

Maar waar ter wereld zijn we een dergelijke onafhankelijkheid van de rechterlijke macht wel tegengekomen ondanks dat de trias politica, de driedeling van de macht, in bijna iedere democratie zo omstandig en meestal met de mond wordt beleden? In Den Haag is ze gisteren met zoveel woorden waargemaakt. En als om die onafhankelijkheid van de rechterlijke macht extra te benadrukken, ook nog eens tegen de verdrukking en de maatschappelijke hoofdstroom in, waarin vaker de roep wordt gehoord om de rechters door de overheid te laten benoemen, omdat ze te wereldvreemd en te links zouden zijn. Maar ja, wie daarom vraagt – en wie anders zouden dat zijn dan Wilders en de PVV – heeft van de democratie totaal geen kaas gegeten en snapt er dus de ballen van in tegenstelling tot die rechter die het recht liet spreken en de Staat der Nederlanden lelijk en in het openbaar op zijn vestje spuugde. Wat, zoals we met elkaar hebben afgesproken, moet kunnen en waar we trots op kunnen zijn dat het zo ook gebeurt.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Politiek en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Recht voor Rawagede

  1. Frankie zegt:

    Die rechter is voor de staat wat de drumstokjes voor Ome Willem waren. Die stokjes leidden een eigen leven. “Foei Ome Willem, een broodje poep vinden de kinderen vies!” en dan kreeg hij een dreun op z’n kop van zijn eigen drumstokjes.

  2. Frankie zegt:

    Vanaf 1:18

  3. bespiegelaar zegt:

    trots op de toepassing van de trias politica was ook bespiegelaar gisteren !!! En nu o.a. de vrouwen van Screbenica, want ook hier moet nog recht worden gesproken !!!

  4. mack zegt:

    Ik heb het niet gevolgd, want ik volg bijna niks, kreeg het alleen zijdelings mee. Maar waar dienen verjaringsregels dan voor, vroeg ik mij af?

    • robschimmert zegt:

      Je kunt als belanghebbende overheid klachten en bezwaren zo traineren dat op een bepaald moment wettelijke verjaringstermijnen worden overschreden, waarna diezelfde overheid daar dan een beroep op kan doen. Zo cynisch is het wel in deze kwestie verlopen.

  5. mack zegt:

    Oke. In dat geval ben ik het daar mee eens. Dus dat geldt bijvoorbeeld niet voor de bende van Nijvel?

  6. mack zegt:

    Dat verjaart in 2015 volgens mij, maar dan zou er geen sprake zijn van trainering, maar is de overheid gewoon te laat met het oplossen van de zaak. Even naar Nederlands recht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s