Fado (2)

Was het volkomen vanzelfsprekend dat Amalia Rodrigues als moeder van de fado als eerste aan de beurt kwam in de reeks die ik daaraan in de maand september op vier achtereenvolgende donderdagen wijd, even logisch is het dat nu aandacht geschonken wordt aan Cristina Branco. Zij kan namelijk beschouwd worden als de vaandeldraagster van de nieuwe generatie van zangeressen, die de fado in haar oorspronkelijke vorm wil blijven uitvoeren. Wat niet wegneemt dat zij wel haar eigen accenten legt met bijvoorbeeld veel aandacht voor het gezongen gedicht als dat die melancholie ademt, die saudade bevat, die zo kenmerkend is voor de sfeer van de fado en welke in het volgende ‘a minha casa’ zo fraai tot uitdrukking wordt gebracht.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Muziek en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Fado (2)

  1. Sjoerd zegt:

    aan Amalia Rodrigues kan deze zangeres toch echt niet tippen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s