Eten zonder sterren

Ook ingegeven door onze specifieke omstandigheden willen wij nog wel eens graag buiten de de deur eten. Een, twee keer in de week trakteren wij onszelf daarop. Even geen gedoe in de keuken, niet zelf hoeven koken, maar het lekker voor je laten neerzetten zonder verdere kopzorg dan alleen het bedrag dat daarvoor betaald moet worden. Nou is het wel zo dat wij niet van de overdrijving daarin houden. Reden waarom wij eigenlijk nog liever ergens overdag een kleine lunch gebruiken dan dat we in een of ander restaurant in de avonduren aanschuiven, te meer omdat de maaltijden dan meestal toch te copieus uitvallen en je meer dan verzadigd huiswaarts keert en eigenlijk dat voldane en tevreden gevoel te ver bent gepasseerd. Dat overkomt je in elk geval niet als je overdag, rond of vroeg in de middag, er voor kiest om buitenshuis te eten. Zijn we daarin dus al terughoudend, ook om ons lichaamsgewicht binnen de grenzen te houden, wij beperken ons eveneens in de keuze van de locaties. Sterrenrestaurants zijn aan ons volstrekt niet besteed zonder dat wij overigens op het niveau van de frites met de appelmoes zijn blijven steken. Integendeel, we weten maar al te goed wat er op die plaatsen zoal wordt opgediend.

Dat is alle keren ook naar onze smaak en tevredenheid geweest, tenminste als die louter en alleen zou worden afgemeten naar de kwaliteit van het geboden eten. Maar eet je eens buiten de deur, dan wil je meer dan alleen maar dat mooi opgesierde en curieus samengestelde bord dat naar behoren en naar sterren smaakt. Ambiance is ook nog eens iets, waar je het voor doet en dat evenzeer deel uitmaakt van het gevoel dat je aan een etentje moet overhouden. En daar ontbrak het eigenlijk steeds volledig aan, was alles te opgeprikt en in de plooi en zonder een merkbaar spoor van een aangename sfeer. Waarmee de verhouding tussen prijs en kwaliteit doorgaans zo was verstoord dat wij onze bekomst kregen van die sterrenrestaurants die kennelijk hun reden van bestaan blijven houden omdat snobisme nog altijd welig tiert net zoals de behoefte van mensen om zich te onderscheiden wel van alle tijden zal blijven. Een andere reden zou ik niet kunnen verzinnen om daar je tijd en vooral je dure geld te willen besteden, terwijl iets eenvoudigs als konijn in het zuur bijvoorbeeld zeker zo lekker smaakt. En het kost stukken minder en je krijgt warmte en vriendelijkheid ook nog eens gratis toe.

Over robschimmert

een senior met een brede belangstelling en een sterke maatschappelijke betrokkenheid, die daaraan op schrift en in de vorm van een weblog vooral uitdrukking wil geven.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Eten zonder sterren

  1. Frans54 zegt:

    Ik had de enkele keer dat ik in een sterrenrestaurant kwam steeds de indruk dat je daar niet diende te komen om te eten maar om te laten zien dat je daar was (en later aan anderen te vertellen dat je daar was geweest). Aangezien ik wel kom om te eten beviel die wat geforceerd overkomende sfeer mij dus al evenmin.

  2. Nanos zegt:

    Mij hebben ze nog nooit gezien in een sterrenrestaurant en ik denk dat dat wel zo zal blijven. Ik denk dat ik niet veel mis. Voor hetzelfde geld kun je twee keer ergens anders heen waar het net zo lekker en waarschijnlijk veel gezelliger is., Konijn in het zuur trekt me eigenlijk ook niet zo. Ik ben niet gek op zuur.

  3. Sjoerd zegt:

    Alleen zijn alternatieven meestal niet zo voorhanden en beland je al snel bij de chinees of de griek. Ook ik ben geen liefhebber van konijn in het zuur of aardappelen met schnitsel…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s